فضا و نجوم

یک سال از فعالیت موفق واحد بیگلو در فضا گذشت…

BEAM
نوشته شده توسط متین میررمضانی

واحد بیگلو ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال نخست فعالیت‌هایش در فضا، تابت کرد در مقابل ذرات معلق فضایی و شهابواره‌ها با دوام است.
این واحد را شرکت بیگلو و ناسا طراحی کرده و ساخته‌اند و نخستین سازه‌ی خصوصی ایستگاه فضایی بین‌المللی است. حال آزمون بعدی واحد بیگلو یا BEAM در یک سال پیش رو حفاظت فضانوردان در مقابل تابش‌های کیهانی برای ماموریت‌های بلند مدت خواهد بود.
به گفته‌ی مقامات ناسا طی یک سال گذشته فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی و محققان مرکز تحقیقات لنگلی ناسا به بررسی قابلیت‌های بیگلو برای تحمل ذرات فضایی مشغول بودند.
حسگر‌هایی روی این واحد تعبیه شده که برخورد ذرات فضایی را مشخص می‌کند. داده‌های دریافتی از این حسگر‌ها نشان داد که این سازه نرم و قابل انبساط به طور پیش‌بینی شده در مقابل برخورد‌های بیرونی عمل کرد.
فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها برای دریافت داده به داخل این ماژول می‌روند و این ماژول همچنان قابل استفاده‌ی مداوم نیست.
بیم (BEAM) مخفف ماژول فعالیت قابل انبساط بیگلو است. طراحی این سازه به گونه‌ای است که پس از قرارگرفتن در فضا گسترده می‌شود و از مواد نرمی و منعطفی ساخته شده است. این مواد به فیبر‌های وکتران که در لباس‌های فضایی نیز به کار می‌رود، شباهت زیادی دارد.

beam-comparison1-1024x744

قابلیت انبساط این ماژول موجب راحتی انتقال آن‌ها به فضا می‌شود. سازه‌های معمول فضایی تنها به اندازه‌ی سایز پرتابگر حامل خود می‌توانند باشند. اما با توسعه‌ی سازه‌های قابل انبساط می‌توان سازه‌های بزرگ‌تر را به فضا پرتاب کرد.
همین مزیت به گفته‌ی ناسا می‌تواند این سازه‌ها را به یکی از مهم‌ترین ابزار اعزام انسان به مریخ و راه‌اندازی زیستگاه انسانی در این سیاره تبدیل کند.
در آینده فضانوردان و محققان همچنان به بررسی مقاومت واحد بیگلو در مقابل ذرات فضایی خواهند پرداخت. اما تمرکز اصلی آن‌ها روی مقاومت ماژول در مقابل تابش‌های فضایی خواهد بود.
ماموریت‌های آینده‌ی ناسا شامل کاوش عمیق‌تر فضا خواهد بود و فضانوردان در مقایسه با ایستگاه فضایی بین‌المللی که تا حدودی توسط میدان مغناطیسی زمین محافظت می‌شود در معرض تابش‌های بیشتر و قوی‌تری خواهند بود.
به همین دلیل درک امکان این ماژول در مقابله با تابش‌های کیهانی در توسعه‌ی ماموریت‌های فضایی کلیدی خواهد بود.
دو حسگر میزان تابش درون بیگلو را در تمام مدت اندازه‌گیری می‌کنند. داده‌های این حسگر‌ها تا حالا نشان داده‌اند که میزان تابش کیهان درون ماژول در حدود سایر قسمت‌های ایستگاه فضایی است.

inflatable-space-hotels-from-boeing-and-bigelow-aerospace

نمونه‌های پیشرفته‌تر این واحد در آینده پایه و اساس طراحی هتل‌های فضایی در مدار زمین را تشکیل می‌دهند.

در عین حال فضانوردان با استفاده از چاپگر سه‌بعدی حاضر در ایستگاه محافظی برای یکی از حسگرها طراحی و چاپ کردند. با نصب این محافظ آن‌ها تلاش دارند تا مقاومت این محافظ فضایی در مقابل تابش را بررسی کنند.
واحد بیگلو اواخر فروردین ۱۳۹۵ به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شد و پس از مشکلات فنی در خرداد ماه منبسط شده و شروع به کار کرد.
بیگلو پس از اتمام ماموریت دو ساله خود از ایستگاه جدا شده و در جو زمین می‌سوزد.

درباره نویسنده

متین میررمضانی

دیدگاه شما چیست