اخبار ایران و جهان فناوری

اولین سری ATR 72 های ایران‌ایر وارد کشور شدند

tt
نوشته شده توسط محمد حسین جهان پناه

اولین سری از هواپیماهای مسافربری منطقه‌ای ای‌تی‌آر۷۲ شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایران‌ایر) با کمی تاخیر ظهر امروز (چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت) در فرودگاه مهرآباد تهران به زمین نشت‌اند. این چهار هواپیما که از مدت‌ها پیش تصاویر پروازهای آزمایشی آن‌ها در فرانسه دست‌به‌دست می‌شد بخشی از توافق فروش ۲۰ فروندی هستند که شرکت ایران ایر با شرکت ایتالیایی/فرانسوی ای‌تی آر به امضا رسانده بود و مابقی هواپیماها نیز طبق توافق فی‌مابین در آینده نزدیک تحویل خواهند شد.
ورود این هواپیماهای جدید گام دیگری در مسیر نوسازی ناوگان هواپیمایی ایران ایر به عنوان مهمترین خط هوایی دولتی کشور به شمار می‌رود ضمن آنکه این هواپیماهای منطقه‌ای رسما دست ایران ایر را برای برقراری مسیرهای پروازی کوتاه به فرودگاه‌های کوچک‌تر کشور هموار خواهد کرد. شایان‌ذکر است که این نخستین بار نیست که ای‌تی‌ار ۷۲ وارد کشور می‌شود.
این هواپیمای توربوپراپ پیش‌ازاین برای سال‌ها در ناوگان شرکت هواپیمایی آسمان پرواز کرده و همچنان نیز در خدمت این شرکت وجود دارد. در رابطه با کنسرسیوم ایتالیایی/ فرانسوی ATR نیز باید اشاره کرد که این شرکت که این روزها عملا شرکت ایرباس یکی از سهامداران و صاحبان اصلی آن به شمار می‌رود در اصل کار خود را در دهه­ی هشتاد میلادی با ساخت هواپیمای توربوپراپ ATR 42 شروع کرد. هواپیمای مسافربری منطقه‌ای که در مدتی کوتاه طرفداران زیادی پیدا کرد.
این شرکت چندی بعد نمونه­ کشیده‌تری از ATR 42 را بانام ATR 72 ساخت. ATR 72 ازنظر بدنه ۵/۴ متر کشیده‌تر بود پهنای بال بزرگ‌تری داشت و از موتورهای قوی‌تری هم استفاده می‌کرد. هواپیما سری‌های تولیدی مختلفی دارد که بر اساس آن دسته‌بندی می‌شود. گونه تولیدی اولیه هواپیما سری ATR 72–۱۰۰ بود که خیلی زود با سری  ATR 72–۲۰۰ جایگزین شد. این مدل موتورهای قوی‌تری داشت و بیشینه­ی وزن بر خاستن آن‌هم بیشتر بود. نسل سوم یا سری ATR 72–۲۱۰ کارایی بهتری در هوای گرم و ارتفاع بالا پیدا کرد و سری چهارم یا ATR 72-212A ضمن بهبود مکانیکی به سیستم‌های خودکار بهتری مجهز شد. این سری امروزه بانام ATR 72–۵۰۰ شناخته می‌شود.
آخرین نسل این هواپیما تحت عنوان ATR 72–۶۰۰ اولین بار ۸ سال پیش پرواز کرد. گونه­ی ATR 72–۶۰۰ به موتورهای جدید PW127M مجهز بود که ۵ درصد رانش بیشتری در هنگام برخاستن تولید می‌کردند. کابین خلبان با صفحات تمام کریستال تجهیز شده و کابین مسافران ‌هم به صندلی‌هایی سبک‌تر و محل باری بزرگ‌تر برای مسافران مجهز است. اصلاح کابین و صندلی‌ها موجب شد تا ظرفیت آن از ۷۴ صندلی به ۷۸ صندلی برسد.

درباره نویسنده

محمد حسین جهان پناه

دیدگاه شما چیست