فضا و نجوم

آخرین فرصت برای ارسال پیام به تمدن های ۵۰ هزار سال آینده

پروژه KEO
نوشته شده توسط عرفان کسرایی

{ درود بر ساکنین ماوراء آسمان ها
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار }
این جملات پیام صوتی ضبط شده به زبان فارسی روی صفحه طلایی فضاپیمای وویجر Voyager است. فضاپیمایی که چهل سال پیش به فضا پرتاب شده بود و در سپتامبر ۴ سال پیش  نیز خروج آن به عنوان نخستین ساخته دست بشر از منظومه شمسی اعلام گردید. این لوح طلایی همراه با دهها فایل صوتی از صدای پرندگان؛ رعد و برق و جملات کوتاه از زبان های مختلف در این زمان به فاصلهء ۱۷ میلیارد کیلومتری از خورشید رسیده بود و با حافظه ۶۸ کیلوبایتی این شانس را به ما می داد که توسط تمدن های فرازمینی احتمالی کشف شویم.  نشانی جایگاه زمین در منظومه شمسی و کهکشان راه‌شیری هم به شکلی در این فضاپیما قرار داده شده که اگر جایی در دوردست های کیهان و در فضای بین ستاره ای تمدن هایی وجود داشته باشند به راحتی بتوانند ما را ردیابی کنند. وویجر ۱ هر کجا که باشد دستم کم ۲۰ میلیارد کیلومتر از ما دور شده است. (۱
ویجر همان فضاپیمایی است که شنیدن صدای مخابره شده اش از فضای بین ستاره ای به زمین مو بر تن شنونده راست می کند. صدایی که به گفته دانشمندان ناسا شامل ارتعاش پلاسمای متراکم یا گازهای یونیزه شده است که توسط ابزار موج پلاسمای فضاپیما ثبت شده است. این صدا که می توانید آن را در لینک زیر از وبسایت ناسا بشنوید صدای ضبط شده توسط وویجر حد فاصل ماه اکتبر تا نوامبر ۲۰۱۲ و آوریل تا می ۲۰۱۳ میلادی است.

غیر از وویجر ۱ که ممکن است صدای تمدن زمینی ما را به فراسوی منظومه شمسی برساند؛ پروژه دیگری هم هست که تمدن زمینی را در قالب کلمات در خود ثبت می کند تا پس از گذشت ۵۰ هزار سال دوباره به زمین باز گردد و آن را به انسان های آینده برساند. کئو (KEO) کپسول زمانی کروی با قطر ۸۰ سانتی متر که زمان اجرای آن از سال ۲۰۰۱ تا کنون بارها و بارها به تعویق افتاده تا اینکه فرصت نهایی ثبت نام آن بر اساس  اعلام وبسایت این پروژه تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ یعنی تنها چند روز دیگر تمدید شده است. در کنار این پیام ها مقادیری از خون انسان؛ آب و هوا و خاک زمین نیز فرستاده خواهد شد تا آیندگان یک منبع دست نخورده از روزگار حیات تمدن ما در اختیار داشته باشند.
اگر علاقمندید پیام خود را به هر زبان دلخواه در این کپسول زمان به ۵۰۰۰۰ سال آینده بفرستید می توانید به سادگی روی این لینک کلیک کرده و تا ۶۰۰۰ کاراکتر یعنی ۴ صفحه هر چه دل تنگ تان می خواهد برای آیندگان روایت کنید. در وبسایت این پروژه نوشته شده که  این پیام‌ها بدون هیچ سانسور و تغییری در این کپسول قرار داده خواهند شد  درست مانند نقاشی های دیوار غار های استرالیا در ۵۰ هزار سال قبل که پیام به جای مانده از ساکنان قبلی زمین برای ماست ؛ انعکاس دهنده اندیشه ها و دغدغه ها و فرهنگ های ساکنان زمین در قرن حاضر  برای آیندگان خواهد بود. قرار است پس از قرارگرفتن کئو  در مدار؛ پیام های فرستاده شده آن به صورت بی نام روی شبکه اینترنت نیز منتشر شود. اگر این پروژه با موفقیت به انجام برسد انسان های ۵۰ هزار سال دیگر منبع مطالعاتی ارزشمندی از سبک زندگی و افکار و دانش روزگار ما به دست خواهند آورد. زمانی که ما خود بخشی از تاریخ خواهیم بود و تمدن و فرهنگ مان برای آیندگان در رده تمدن های باستانی و ابتدایی طبقه بندی خواهد شد. به هر حال ارزشش را دارد که در همین فرصت چند روز باقی مانده تا پاین مهلت ثبت یادداشت در کئو چند جمله ای یادگاری بنویسم. حتی اگر در ۵۰۰۰۰ سال آینده هیچکسی ما را نشناسد و یا هیچکسی روی زمین نباشد که نوشته مان را بخواند.

درباره نویسنده

عرفان کسرایی

کسرایی، عضو انجمن فلسفه علم آلمان و پژوهشگر مطالعات علم و فناوری در دانشگاه کاسل است
زمینه های پژوهشی او عبارتند از:
-فلسفه فیزیک؛ منطق مدلسازی در ریاضیات مهندسی
-ارتباطات علم و جامعه شناسی شبه علم در ایران
-تاریخ فیزیک مدرن در قرن بیستم

۴ دیدگاه

دیدگاه شما چیست