فضا و نجوم

ترامپ در فضا چه خواهد کرد؟

ترامپ - فضا
نوشته شده توسط متین میررمضانی

تاریخ ایالات متحده با سیاست‌های دو حزبی گره خورده است. اختلاف احزاب در باورها و اهداف موجب می‌شود تا با تغییر موضع قدرت، شاهد تغییرات گسترده در عرصه‌های گوناگون در این کشور باشیم.
برنامه‌های فضایی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. طی چهار دهه آخر قرن بیستم تعویض حزب صاحب قدرت در ایالات متحده موجب تغییرات بنیادین در برنامه‌های فضایی نشد. پروژه‌هایی همچون آپولو و شاتل بدون دست خورد سیاسی توانستند در بلند مدت به اهداف خود دست یابند. اما در دو دهه اخیر تغییر حزب حاکم در کاخ سفید موجب تغییرات گسترده در سیاست فضایی آمریکا شده است.

سفر به مریخ؛ از مسیر ماه یا سیارک‌ها؟
جورج بوش با ارائه برنامه کانستلیشن Constellation اهداف بلند پروازانه و بلند مدتی برای ناسا چید تا راه را برای حضور دوباره انسان در ماه و سپس مریخ را باز کند.
برنامه او همچون اهداف پدرش در فضا، رسیدن به مریخ تا آخر دهه دوم میلادی، بلندمدت و گران‌قیمت بود. با اینکه بوش، بر خلاف پدرش، موفق به تصویب و آغاز برنامه فضایی خود شد، با روی کارآمدن دولت آقای اوباما برنامه کانستلیشن به دلیل هزینه‌های بسیار بالا کنار گذاشته شد.
اوباما با ورود به کاخ سفید برنامه جدیدی را برای سیاست فضایی آمریکا در سر داشت. در دولت وی ناسا ساخت و توسعه فضاپیمای اوریون و پرتابگر اس.ال.اس. را با هدف اعزام فضانوردان به مریخ و سیارکی نزدیک به زمین آغاز کرد. در همین حال پرونده سی ساله پرواز شاتل‌ها بسته شد و طی قراردادی با سازمان فضایی روسیه، فضانوردان آمریکایی توسط فضاپیمای روسی سایوز راهی ایستگاه فضایی بین‌المللی شدند. انعقاد قرارداد با شرکت‌های تجاری فضایی برای خصوصی‌سازی ماموریت‌های مدار پایین زمین از دیگر اقدام‌های انقلابی دولت اوباما بود.

(پرتابگر اس. ال. اس. و فضاپیمای اوریون فضانوردان را به مقاصد دورتر خواهند برد. تصویری خیالی از پرتاب اس. ال. اس.)

پرتابگر اس. ال. اس. و فضاپیمای اوریون فضانوردان را به مقاصد دورتر خواهند برد. تصویری خیالی از پرتاب اس. ال. اس.

آیا بودجه‌های مطالعات زمین ناسا کاهش می‌یابد؟
انکار تغییر اقلیم و مخالفت شدید با پروژه‌های مربوط به آن از مشخصه‌های سیاست جمهوری خواهان ایالات متحده است. به همین دلیل، حال که سکان هدایت کشور به دست ترامپ افتاده و اکثریت جمهوری‌خواه در کنگره حاکم است، باید انتظار لغو برنامه‌هایی را داشته باشیم که به بررسی و مطالعه اثرات و عوامل تغییر اقلیم می‌پردازند.
بخش مطالعات زمین ناسا نیز از این قاعده مستثنی نیست. در سال‌های اخیر دولت اوباما تاکید بیشتری روی مطالعه زمین توسط ابزارهای علمی ناسا داشته است. به گونه‌ای که بودجه این بخش با افزایش نیم میلیارد دلاری طی هفت سال گذشته، در سال ۲۰۱۶ به حدود دو میلیارد دلار رسید.
اما سیاستمداران جمهوری‌خواه همواره خواستار تمرکز ناسا روی اکتشافات فضایی بودند و با اعمال فشار در ارائه بودجه ناسا و زیر سوال‌بردن سیاست‌های مدیریت آن، اهداف خود را دنبال کرده‌اند.
دانلد ترامپ، کاندیدای جمهوری‌خواه در کمال شگفتی به ریاست جمهوری آمریکا رسید. او از منکر سرسخت بحث تغییرات اقلیمی زمین است. از آنجایی که اکثریت کنگره و سنا هم در اختیار جمهوری‌خواهان است، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند فعالیت‌های بخش مطالعات زمین ناسا، کاهش محسوسی داشته باشد. به احتمال زیاد در دوره جدید فعالیت‌های ناسا تاکید بیشتر روی اکتشافات منظومه شمسی است و از طرفی دیگر ممکن است سطح برنامه‌های فضایی در ایالت‌های دموکرات کاهش پیدا کند و تغییرات جهت‌دار در سیاست‌های ناسا را شاهد باشیم.

(در سال‌های اخیر ناسا تحقیقات زمینی خود را گسترش داده است. تصویری از ابزار های فضایی ناسا که به مطالعه زمین می پردازند)

در سال‌های اخیر ناسا تحقیقات زمینی خود را گسترش داده است. تصویری از ابزار های فضایی ناسا که به مطالعه زمین می پردازند.

دولت ترامپ و بخش خصوصی فضا
کمپین ریاست جمهوری ترامپ بارها از شرکت‌های خصوصی و برنامه‌های تجاری فضایی حمایت و استقبال کرده است. همکاری میان ناسا و شرکت‌هایی همچون اسپیس اکس و بویینگ هم اکنون در جریان است.
دولت اوباما قراردادهایی برای ارسال فضانوردان آمریکایی به ایستگاه فضایی بین‌المللی امضا کرده است. این بدین معناست که حداقل سیاست آمریکا برای ارسال فضانوردان و محموله‌های فضایی به مدار نزدیک زمین با کمک شرکت‌های تجاری تغییر نخواهد کرد.
اما کارشناسان صنعت فضایی بر این باورند که دولت ترامپ ممکن است به برنامه بلند مدت ناسا برای توسعه پرتابگر اس.ال.اس. پایان دهد. ناسا هم اکنون در حال ساخت پرتابگر اس.ال.اس. است که قوی‌ترین پرتابگر ساخته بشر خواهد بود.
طبق برنامه فعلی، اس.ال.اس. پشتوانه ناسا برای اعزام فضانوردان به مریخ و سیارک‌های نزدیک به زمین است. اما ممکن است ترامپ به باور آنان که اس.ال.اس. را ضروری نمی‌دانند، تن دهد و سرنوشت پرتابگرهای سنگین وزن را نیز به بخش تجاری بسپارد.

(پرتابگر فالکون ۹ و فضاپیمای دراگون که ساخته ی شرکت اسپیس اکس هستند تاکنون چندین محموله به ایستگاه فضایی بین‌المللی ارسال کرده اند.)

پرتابگر فالکون ۹ و فضاپیمای دراگون که ساخته ی شرکت اسپیس اکس هستند تاکنون چندین محموله به ایستگاه فضایی بین‌المللی ارسال کرده اند.

بار دیگر بازگشت انسان به ماه
از برنامه‌هایی که گفته می‌شود دولت ترامپ پیگیر آن خواهد شد، بازگشت انسان به ماه است. دولت اوباما در طرح‌ریزی برنامه خود برای رسیدن به مریخ از رفتن به ماه سر باز زده است و به عنوان جایگزین آن سیارکی نزدیک زمین را به عنوان هدف نزدیک‌تر پروژه بلند مدت خود در نظر دارد.
طبق پژوهش‌های آکادمی ملی علوم آمریکا، ناسا از لحاظ مالی امکان توسعه دو پروژه همزمان برای رسیدن به مریخ و ماه را ندارد. با این حال به نظر می‌رسد دولت ترامپ بازگشت انسان به ماه را به صورت جدی دنبال کند.

احتمال بازبینی ماموریت بازیابی سیارک
برنامه دیگری که در سیاست فضایی دولت جدید آمریکا مطرح شده است، ماموریت بازیابی سیارک ناسا است. هدف این برنامه قراردادن سیارکی در مدار ماه برای بررسی و معدن‌کاوی، جهت استخراج ذخایر ارزشمند است.
این برنامه به عنوان پیش‌زمینه‌ای برای سفر به مریخ طرح‌ریزی شده است. همچنین برخی بر این باورند که اجرای این ماموریت فناوری لازم برای دفع سیارک‌ها را فراهم می‌کند. اما این طرح مورد شک و تردید بسیاری، از جمله قانون‌گذاران ایالات متحده است. پس انتظار می‌رود دولت ترامپ برای پیگیری این طرح نیاز به بازبینی جدی آن خواهد داشت.

(تصویر خیالی از فضاپیمایی که به کاوش سیارکی در نزدیکی زمین خواهد پرداخت)

تصویر خیالی از فضاپیمایی که به کاوش سیارکی در نزدیکی زمین خواهد پرداخت

اختیارات ترامپ در ناسا چیست؟
ترامپ به عنوان رییس جمهور آینده مدیر کل و معاون ناسا را انتخاب خواهند کرد. این دو بلند پایه‌ترین مقام‌های ناسا هستند که مسئولیت هدایت و تعیین نقشه راه آن را بر عهده خواهند داشت.
در عین حال کنگره با مشخص‌کردن بودجه ناسا نقش کلیدی در سیاست فضایی آمریکا خواهد داشت. هماهنگی مدیران ناسا و کنگره جمهوری‌خواه راه را برای اجرایی‌شدن سیاست‌های محافظه کارانه در فضا باز خواهد کرد.
برخی بر این باورند که با انتخاب دانلد ترامپ با اینکه همکاری‌های بین‌المللی آمریکا در عرصه فضا همچنان ادامه خواهد یافت، سیاست در فضا نقش کلیدی‌تری را ایفا خواهد کرد.
یکی از برنامه‌های فضایی چین در حال حاضر کاوش ماه است که با انتخاب ترامپ شکست دادن چین در این زمینه ممکن است به اهداف اصلی ناسا در سال‌های آتی بدل شود.
سوال‌های کلیدی بسیاری همچنان بدون پاسخ مانده‌اند. آیا دانلد ترامپ به دنبال برنامه‌ای برای سامانه دفاعی فضایی، همچون برنامه استار وارز در زمان رونالد ریگان، خواهد بود؟ او چگونه از برتری فضایی ایالات متحده در تنش‌های سیاسی و جغرافیایی استفاده خواهد کرد؟ در صورت اجرایی‌شدن پروژه بازیابی سیارک، کدام نهاد مسئولیت نظارت و تعدیل بر آن را بر عهده خواهد داشت؟ و در نهایت اقدام بعدی ناسا برای زباله‌های فضایی چه خواهد بود؟

(کنگره ایالات متحده با تعیین بودجه نقش کلیدی در برنامه های فضایی آمریکا دارد.)

کنگره ایالات متحده با تعیین بودجه نقش کلیدی در برنامه های فضایی آمریکا دارد.

مرد شماره یک ترامپ برای سیاست فضایی کیست؟
رابرت واکر مشاور ارشد سیاست فضایی کمپین آقای ترامپ است. واکر به عنوان معمار اصلی سیاست آینده فضایی دولت ترامپ مسئولیت تحویل و انتقال سازمان‌های مرتبط با فضا، به خصوص ناسا، را بر عهده دارد. او ۲۰ سال نماینده ایالت پنسیلوانیا در مجلس نمایندگان بوده است و به مدت دو سال ریاست کمیسیون علمی این مجلس را بر عهده داشت.
پس از پایان دوره کاری واکر در کنگره، جورج بوش او را به عنوان رییس کمیسیون مشترک آینده صنعت هوافضای ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ و سپس به عنوان عضو کمیسیون ریاست جمهوری جهت اجرایی کردن سیاست اکتشافات فضایی ایالات متحده در سال ۲۰۰۴ منصوب نمود.
پس از استعفای شان اوکیف (رییس اسبق ناسا)، واکر یکی از کاندیداهای جورج بوش برای مدیریت ناسا بود. در سال‌های اخیر واکر به عنوان عضو هیئت مدیره شرکت‌های فضایی همچون اسپیس ادونچرز و سازمان اسپیس فاوندیشین فعالیت کرده است. او همچنین به عنوان رییس هیئت مدیره گروه «وکسلر اند واکر» لابی‌گری می‌کند.

رابرت واکر

رابرت واکر

رابرت واکر، مشاور سیاست فضایی کمپین ترامپ ۹ مورد را به عنوان اهداف اصلی دولت آینده اعلام کرده است:
۱٫ تعهد به رهبری جهانی در عرصه فضا
۲٫ بازگردانی کنسول ملی فضایی به رهبری معاون رییس‌جمهور
۳٫  اکتشاف منظومه شمسی تا پایان قرن جاری
۴٫ تغییر بودجه ناسا برای سرمایه‌گذاری بیشتر در اهداف فضایی به جای مطالعات زمینی و تحقیقات اقلیمی
۵٫ توسعه فناوری ماهواره‌های کوچک برای اهداف نظامی و غیرنظامی
۶٫ دستیابی به رهبری جهانی در فناوری‌های مافوق صوت
۷٫ تحویل ماموریت‌های مدار نزدیک زمین به بخش خصوصی
۸٫ آغاز گفتگو برای افزایش همکاری خصوصی و دولتی در اداره و تامین مالی ایستگاه فضایی بین المللی، و گفتگو برای افزایش عمر ایستگاه
۹٫ الزام تمام سازمان‌های فدرال به نگارش برنامه‌هایی که استفاده از دارایی‌ها و فناوری‌های فضایی در عملکرد خود را مشخص می‌کنند.

درباره نویسنده

متین میررمضانی

دیدگاه شما چیست