اخبار ایران و جهان پزشکی و سلامت

حقایقی در مورد عادات کتاب‌خوانی پسران

مطالعه در پسران
نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

ممکن است پسرها ادعا کنند صرفاً مسئله ترجیح خواندن مجله یا آخرین افکار دوستانشان در شبکه‌های اجتماعی بر متون کلاسیک است؛ اما دو مطالعه عظیم که تاکنون در مورد عادات کتاب‌خوانی کودکان در انگلیس انجام شده حاکی از آن است که آن‌ها این توجیهات را رد کرده‌اند.
آن‌ها مدعی شده‌اند پسران در هر سن و سالی، صرف‌نظر از ماهیت آثار ادبی که به آن‌ها ارائه شده، در خواندن کمتر از دخترها دقت می‌کنند. آن‌ها زمان کمتری را صرف پردازش واژه‌ها می‌کنند، با تنبلی بعضی قسمت‌ها را رد می‌کنند و کتاب‌هایی را انتخاب می‌کنند که خواندنشان بسیار آسان است، به این معنی که سراغ مطالب سخت‌تر نمی‌روند.
«کیت تاپینگ» استاد تحقیقات آموزشی و اجتماعی در دانشگاه دوندی مسئولیت این دو تحقیق دانشگاهی را بر عهده داشته است: در یکی از ۸۵۲ هزار و ۲۹۵ دانش‌آموز از ۳ هزار و ۲۴۳ مدرسه (یک‌دهم ۴/۸ میلیون دانش‌آموز انگلیسی) استفاده شده و در دیگری سؤالات کوتاه مربوط به فهمیدن کتاب‌هایی که ۱۵۰ هزار و ۲۲۰ کودک در ۹۶۷ مدرسه خوانده‌اند، بررسی شده است. از این میان، آن‌ها در مورد پسران بین پنج تا ۱۸ سال به این نتیجه رسیدند: «کاری که آن‌ها می‌کنند خیلی خوب نیست و آن‌ها روند کندی را طی می‌کنند.»
در این مطالعات برای بررسی پیشرفت خواندن، از داده‌های یک سیستم کامپیوتری که در مدارس سراسر انگلیس استفاده می‌شود بهره‌برداری شد. در ابتدا دانش‌آموزان یک کتاب را در مدرسه یا خانه می‌خواندند. سپس به یک آزمون کامپیوتری که بسته به حجم کتاب، ۱۰-۲۰ سؤال دارد، پاسخ می‌دادند. سپس دانش‌آموز و معلم فوراً از سیستم کامپیوتری بازخورد می‌گیرفتند و گزارش‌هایی در مورد جزئیات خواندن کتاب، تعداد واژه‌های خوانده شده و سطح خواندن کتاب و نیز میران فهم کتاب توسط کودک ارائه می‌شد که با درصد پاسخ‌های درست در آزمون نشان داده شده بود. تاپینگ در مورد مطالعه اول که به نظر او نشان می‌داد پسران در هر سن و سالی تمایل دارند هنگام مطالعه بخش‌هایی از کتاب را حذف کنند یا کاملاً سرسری از آن‌ها رد شوند، ویژگی‌ای که در دختران کمرنگ‌تر است، گفت: «در نتایج نهایی پسران عملکرد بسیار بدتری داشتند، در آزمون‌های خواندن دستاورد چندانی نداشتند و متوسط درصد پاسخ‌های درست آن‌ها خیلی پایین بود.»
تاپینگ در رابطه با مطالعه دوم که سؤالش این بود که آیا فرقی می‌کند که مطلب مورد مطالعه داستان یا غیرداستانی باشد، گفت: «بسیاری از مردم معتقدند احتمال این‌که پسران کتاب داستانی بخوانند بسیار کمتر از دختران است و این از دلایلی است که باعث می‌شود دختران در این زمینه از پسران بهتر باشند؛ اما ما موضوعات داستانی و غیرداستانی را مورد بررسی قرار دادیم و دریافتیم گرچه پسران بیش از دختران به‌ویژه در دوره راهنمایی، سراغ مطالب غیرداستانی می‌روند، اما آن‌ها را بهتر از دخترها نمی‌خوانند. آن‌ها متون غیرداستانی را برمی‌گزینند اما آن‌ها را با دقت و کامل نمی‌خوانند، همان کاری که دخترها با متون غیرداستانی می‌کنند.»
تاپینگ تصریح کرد: «این موضوع کمی اسرارآمیز است. جالب است که این موضوع به وضعیت اقتصادی-اجتماعی ارتباطی ندارد. این مطالعه تا اندازه‌ای با مطالعات پیشین که نشان می‌داد وضعیت اقتصادی-اجتماعی تأثیر بسزایی دارد، متفاوت است. در مطالعه حاضر، وضعیت اقتصادی-اجتماعی تأثیر چندانی ندارد؛ نه این‌که هیچ تأثیری به هر شکل و ساختاری نداشته باشد.»
او افزود: «باید به پسران اطلاع بدهیم چه اتفاقی افتاده است. پسران معمولاً می‌گویند «من دوست دارم متون غیرداستانی بخوانم»، «دوست دارم مجله بخوانم»، «به چرخیدن در فضای اینترنت یا خواندن دستورالعمل بازی‌های ویدیویی علاقه‌مندم»؛ اما این مطالعه نشان می‌دهد عملکرد آن‌ها در این زمینه از دختران اصلاً بهتر نیست.»
به گفته تاپینگ موضوع اصلی این بود که معلوم شود پسرها به چه چیزی علاقه دارند تا آن‌ها را بر مطالعه متمرکز کند. تحقیقات تاپینگ نشان داد کودکان طی اولین سال‌های دوره راهنمایی، کتاب‌های مشکل را با موفقیت زیاد می‌خوانند؛ مثل رمان‌های هری پاتر.
تاپینگ گفت: «به آموزگاران، مربی یاران و کتابدارانی نیاز است که زمانی را صرف گفتگو با کودکان در مورد انتخاب کتاب‌های مورد علاقه خود کنند؛ پیشنهاد‌هایی برای خواندن کتاب‌های چالش‌برانگیزتر در چارچوب علایقشان. ما نمی‌گوییم صدها اثر کلاسیک بخوانند و آن وقت اوضاع رو به راه می‌شود. آن‌ها باید کتاب‌های چالش‌برانگیز در حوزه علاقه خود بخوانند.»
«دریک فوک» مدیر برنامه نرم‌افزاری تحقیق پیشنهاد اختصاص ساعت مطالعه در مدرسه را مطرح کرد.
او گفت: « باید تلاش کنیم تا مطمئن شویم پیشرفت سواد دانش‌آموزان در دوره راهنمایی پیگیری و به چالش کشیده می‌شود. منظورم این است که دانش‌آموزان به سمت انتخاب کتاب‌های چالش‌برانگیز در مدرسه هدایت شوند و ساعت اختصاصی مطالعه وارد برنامه درسی مدارس شود تا آن‌ها زمان خاصی برای تمرکز بر مطالعه موشکافانه داشته باشند.»

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست