علوم شناختی

مغز «دروغ‌گوهای قهار» فعالیت کمتری دارد

دروغ
نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

محققان ۲۴ اکتبر در مجله « Nature Neuroscience» گزارش دادند وقتی دروغ‌های کوچک به یک فریب بزرگ تبدیل می‌شوند، مغز در مقابل عدم صداقت سست می‌شود.
نتایج این تحقیق روشن می‌کند که چرا خطاهای کوچک در نهایت دودمانی را به باد می‌دهد. :)
«ویکتوریا تالوار» روانشناس رشد در دانشگاه مک گیل مونترال که مشغول مطالعه بر روی این موضوع است {که چگونه رفتار غیر صادقانه در کودکان رشد پیدا می‌کند} گفت این یافته‌ها «اشارات زیادی به این موضوع دارد که چطور دروغ‌گویی گسترش پیدا می‌کند. این تحقیق به ما سرنخ‌هایی می‌دهد که چگونه دروغ‌گویی از یک دروغ کوچک به دروغ‌های بزرگ تبدیل می‌شود.»
محققان دانشگاه کالج لندن و دانشگاه دوک طی آزمایش به ۸۰ شرکت‌کننده یک تصویر بزرگ و موجدار از یک بطری محتوی سکه‌های یک پنی نشان دادند. به آن‌ها گفته شد باید تخمین خود از میزان پولی که در بطری وجود دارد را به یک شریک غایب که تصویر کوچک‌تری از همان بطری را نیز دیده است بگویند.
«نیل گرت» یکی از محققان گروه تحقیقات دانشگاه کالج لندن ۲۰ اکتبر در یک نشست خبری گفت: «هر یک از شرکت‌کنندگان یک مشاور مالی آگاه را در خدمت داشت که وظیفه او مشاوره دادن در مورد نوع سرمایه گذاری بود.» محققان به شرکت‌کنندگان انگیزه‌های مختلفی برای دروغ گفتن دادند.
با پیشرفت آزمایش، دروغ‌ها هم رو شدند. زمانی افراد بیشترین دروغ‌ها را می‌گفتند که هم خودشان و هم شریک نادیده‌شان از آن سود می‌بردند؛ اما مشاوران مالی هم چنان دروغ‌هایی می‌گفتند که به نفع خودشان بود، حتی زمانی که به شریکشان صدمه وارد می‌شد!
بر روی ۲۵ درصد شرکت‌کنندگان حین دروغ‌گویی اسکن‌های fMRI انجام شد. وقتی شخصی قبلاً دروغ گفته باشد، فعالیت مغز در برخی بخش‌ها به ویژه در بخش بادامه {آمیگدال} کاهش می‌یابد.

بادامه یا آمیگدال چیست؟
بادامه یک جفت سازه مغزی بادام شکل است که در عمق مغز جای گرفته‌اند و با احساسات ارتباط تنگاتنگی دارند.

بر اساس کاهش فعالیت بادامه حتی می‌توان در آزمایش بعدی پیش‌بینی کرد آیا فردی دروغ می‌گوید، نتایجی که نشان می‌دهد کاهش فعالیت مغز در واقع بر تصمیم به دروغ گفتن تأثیر می‌گذارد.
«برند وبر» عصب‌شناس از دانشگاه بن آلمان گفت این مطالعه به مشکلی می‌پردازد که سایر آزمایش‌های مربوط به دروغ‌گویی را سردرگم می‌کند. او گفت بسیاری از آزمایش‌ها بر مبنای دروغ‌هایی هستند که مردم برای گفتنشان آموزش دیده‌اند، وضعیتی که «شباهتی با رفتار در دنیای واقعی ندارد.» در اینجا شرکت‌کنندگان دروغ‌گوهای خودانگیخته بودند.
دروغ‌گویی برای شرکت‌کنندگان هیچ پیامد منفی نداشت و آن‌ها از دستگیر شدن ترسی نداشتند. وبر افزود این مصونیت ممکن است بر فعالیت بادامه تأثیر بگذارد. آزمایش‌های بیشتری لازم است تا تأثیرات این ترس آشکار شود.
«تالی شاروت» از محققان گروه از دانشگاه کالج لندن در یک نشست خبری گفت مطالعات موردی از طرح‌واره‌های پونزی تا سیاست کنونی، در مورد تبدیل دروغ‌های کوچک به فریب‌های بزرگ‌تر فراوان است. او افزود: «این اتفاق دلایل فراوانی دارد، دلایل اجتماعی، اما ما تصور می‌کردیم که یک اصل زیستی بنیادین در مورد نحوه کارکرد مغز وجود داشته باشد که منجر به این پدیده می‌شود.»
اصل مدنظر او تطبیق احساسی نام دارد؛ همان پدیده‌ای که توجیه می‌کند چرا بوی عطرهای قوی در طول زمان تأثیر خود را از دست می‌دهند. شاروت گفت اولین باری که در مورد مالیات تقلب کنید، احتمالاً از این کار احساس بسیار بدی دارید. این احساس بد خوب است زیرا عدم صداقت شما را سرکوب می‌کند. او افزود: «بار بعد که تقلب کنید، قبلاً خود را تطبیق داده‌اید. واکنش منفی کمتری وجود دارد که مانع شما شود، پس شما احتمالاً بیشتر هم دروغ خواهید گفت.»

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست