اخبار ایران و جهان

«خودخواری» به زبان ساده

اتوفاژی - خودخواری
نوشته شده توسط مریم پاسدار نواب

اتوفاژ (خودخواری) فرآیند برداشت اندامک‌های پیر و آسیب ‌دیده و پروتئین‌های تجمع یافته یا بد‌تاخورده است.
در حقیقت می توان گفت خودخواری، ساز و کاری است که باعث تخریب سلول می شود. در واقع یک سلول طی پروسه اتوفاژ اصطلاحا خودش را میخورد. تصور بر این است که این فرایند زمانی رخ می دهد که یکی از اندامک های سلولی غیرضروری و یا عملکرد خود را به درستی انجام نمیدهد. اندامک مورد نظر از بقیه اعضا سلول جدا شده و در غشایی محصور می شود. این وزیکول را اتوفاگوزوم می گویند. اتوفاگوزوم سپس به لیزوزیم (وزیکولی حاوی آنزیم های تجزیه کننده) برده می شود. و محتویات آن یا تجزیه می شوند و یا بازیافت می گردند و دوباره مورد استفاده سلول قرار می گیرند.

یوشینوری اسومی

یوشینوری اُسومی برنده جایزه نوبل امسال از باکتری مخمر آبجو برای شناسایی ژن های دخیل در فرایند اتوفاژ استفاده کرده است. او سپس به بررسی ساز و کار این پدیده در مخمر پرداخت و نشان داد که فرایند مشابهی در سلول های بدن انسان اتفاق می افتد.
شناسایی این ساز و کار ما را در درک بسیاری فرایند های فیزیولوژیکی مانند پاسخ به عفونت ها کمک می کند.
جهش در ژن اتوفاژی موجب بروز بر خی بیماری ها می شود. همچنین روند اتوفاژی در بیماری هایی همچون سرطان و بیماری های عصبی نقش دارد.
یوشینوری اُسومی در سال ۱۹۴۵ در ژاپن به دنیا آمد. مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه توکیو دریافت کرد. بعد از گذراندن سه سال در دانشگاه راکفلر آمریکا به ژاپن برگشت و گروه تحقیقاتی خود را در سال ۱۹۸۸ در دانشگاه توکیو تاسیس کرد. وی از سال ۲۰۰۹ تا به حال پروفسور موسسه تکنولوژی توکیو است.

درباره نویسنده

مریم پاسدار نواب

دیدگاه شما چیست