اخبار

دوربین های تک لنزی انعکاسی

دوربین های دیجیتال علمنا
نوشته شده توسط محمد حسین نیرین

دوربین‌های دیجیتال زمان زیادی نیست که وارد زندگی ما شده‌اند اما در همین مدت، پیشرفت چشمگیری داشته‌اند. دوربین‌هایی که اول توسط عکاسان حرفه‌ای چندان جدی گرفته نمی‌شد، امروزه مانند هر نسخه‌ی دیجیتال دیگری، دست نسخه‌ی آنالوگش را در دست فراموشی قرار داده است. اصطلاحاتی در این دوربین‌ها باب است که می‌خواهیم امروز کمی در مورد آن توضیح دهیم.
حتی اگر حرفه ای نباشیم در هنگام انتخاب و در پرس و جوها زیاد با عبارت دوربین DSLR برخورد خواهیم کرد، اما آیا می دانید این نام به چه معناست و چرا دوربین‌های DSLR انتخاب حرفه ای تری هستند؟
بسیاری از مردم با دوربین‌های دیجیتال Compact آشنا هستند دوربین‌هایی که لنز آنها ثابت است و معمولا کوچک و سبک هستند امروزه اکثر مردم یک دوربین Compact دارند این دوربین‌ها همانند تلفن های همراه همگانی شده اند اما دوربین‌های Digital SLR محبوبیت کمتری دارند و تا سال ۲۰۰۵ تنها عکاسان حرفه ای از دوربین‌های DSLR استفاده می کردند. از سال ۲۰۰۵ به بعد قیمت دوربین‌های DSLR کاهش یافت و در نتیجه محبوبیت آنها نیز بیشتر شد و علاوه بر عکاسان حرفه ای، افراد مبتدی نیز قادر به خرید و استفاده از این دوربین‌ها شدند. اما SLR به چه معناست؟
دوربین‌های Compact در رنج وسیعی از قابلیت ها تولید می شوند، از دوربین‌هایی که به راحتی قابل استفاده هستند و تمام تنظیمات را خود دوربین انجام دهید و شما فقط باید دکمه شاتر را فشار دهید، گرفته تا دوربین‌هایی که به شما قابلیت تنظیم سرعت شاتر و دیافراگم و دیگر چیز ها را می دهند.
بر خلاف اسم این دوربین‌هاCompact (جمع و جور، کوچک) این روز ها بعضی از این دوربین‌ها اندازه نسبتاً بزرگی دارند، چرا که بعضی از این دوربین‌ها از سنسور هایی استفاده می کنند که درون دوربین‌های DSLR هستند.
در دوربین‌های Compact لنز دوربین ثابت است و نمی‌توان آن را تعویض کرد یا برداشت، اما لنز اکثر این دوربین‌ها زوم است و شما می‌توانید فاصله کانونی آنها را در صورت نیاز تغییر دهید.
لنز های واید با فاصله کانونی پایین برای عکاسی در فضای بسته و مکانی که نمی‌توان زیاد از سوژه دور شد مناسب هستند، و یا زمانی که بخواهید از منظره عکس بگیرید، اما لنز های با فاصله کانونی نسبتاً زیاد برای عکاسی پرتره مناسبند و لنز های با فاصله کانونی زیاد برای عکاسی از فواصل دور مناسب هستند. اکثر دوربین‌های کامپکت، نمایاب،Visor یا View Finder ندارند و برای ترکیب بندی باید از LCD آنها استفاده کنید.
دوربین اس ال آر یا دوربین تک‌لنزی بازتابی (Single Lens Reflex) یا تک‌لنزی انعکاسی نوعی دوربیناست که از یک سامانه آینه نیمه خودکار برای مشاهده تصویر توسط عکاس استفاده می‌کند.
دوربین DSLR به دلیل داشتن آینه ای که نور را به سیستم مکانیکی نمایاب – View Finder می رساند از دوربین‌های کامپکت – Compact بزرگتر است.
به این دوربین‌ها نسبت به دهانه بدنه دوربین لنز های مختلفی را می‌توان وصل کرد، که این قابلیت به این دوربین‌ها انعطاف پذیری بالایی داده است.
شرکت های سازنده دوربین از جمله کانن (Canon) و نیکون (Nikon) لنز های متنوعی دارند که با آن ها از همه چیز می‌توان عکس گرفت، از فضایی تنگ گرفته تا منظره ای وسیع، پرتره، از فاصله زیاد تا فاصله خیلی نزدیک با استفاده از لنز ماکرو.
با اینکه قدرت فوکوس اتوماتیک (AF) بستگی به لنزی دارد که بر روی دوربین وصل شده، معمولاً وقتی با استفاده از نمایاب عکس می گیرید فوکوس خیلی دقیقی خواهید داشت.
اما وقتی با استفاده از LCD پشت دوربین ترکیب بندی می‌کنید، فوکوس اتوماتیک به شکل قابل توجه ای کند تر از حالتی است که با نمایاب ترکیب بندی می‌کنید، که در بسیاری از موارد، زمانی که سوژه متحرک است یا دوربین را با دست گرفته اید استفاده از LCD برای فوکوس مناسب نخواهد بود.
اکثر دوربین‌های دی اس ال آر – DSRL کنترل بالایی بر روی تنظیم میزان نوردهی و فرآیند عکاسی به شما می دهند، که البته اغلب این قابلیت ها و افکت های خاص را نمی‌توان قبل از عکاسی از طریق نمایاب دید.
دوربین DSLR به دوربین دیجیتالی می گوییم که از یک سیستم آینه ای مکانیکی و پنتاپریسم برای هدایت نور از لنز به یک منظره یاب نوری در پشت دوربین استفاده می کند. پنتاپریسم همانطور که از اسمش مشخص است یک منشور بازتابی ۵وجهی است که یک باریکه نور را ۹۰ درجه منحرف می کند.
عملکرد اساسی یک دی اس ال آر به این شکل است: در هنگام انتخاب منظره و چشم انداز، آینه نوری را که از لنز متصل شده وارد می شود به میزان نود درجه به سمت بالا منحرف می کند سپس این نور دو بار توسط منشور منعکس می شود و به چشم عکاس فرستاده می شود. در طول نورگیری آینه به سمت بالا می چرخد، دریچه دیافراگم تنگ می شود شاتر باز می شود و اجازه می دهد لنز نور را روی سنسور تصویر بیندازد.
سپس شاتر دوم روی سنسور را می پوشاند، یعنی زمان نورگیری به پایان رسیده است. آینه پایین می آید و شاتر به جای خود برمی گردد. طول زمانی که آینه به بالا می چرخد را خاموشی منظره یاب می نامند. یک آینه و شاتر سریع بهتر است مخصوصا در زمانی که سوژه در حال حرکت است و تاخیری نباید داشته باشد.
تمام آنچه شرح داده شد در هزارم ثانیه و بصورت خودکار صورت می گیرد. دوربین‌های سریع این عملیات را می توانند تا ده بار در ثانیه انجام دهند. عکاسان حرفه این این دوربین‌ها را ترجیح می دهند زیرا عکاس می تواند پیش نمایشی واقعی از فریم را در لحظه نوردهی ببیند و یک دلیل مهم اینکه می تواند لنزهای متنوعی را انتخاب کرده و بروی دوربین خود نصب کند. یک امکان دیگر اینکه پیش نمایشی واقعی از عمق میدان را به عکاس می دهد.
خیلی از عکاسان دی اس ال آر را ترجیح می دهند چون سنسورهای بزرگ تری در مقایسه با دوربین‌های دیجیتال کامپکت دارد. این سنسور ها اندازه تصویری به دست می دهد که به فیلم های عکاسی قدیمی نزدیک است و عکاسان حرفه ای در گذشته با آن شروع به عکاسی کرده اند. همچنین سنسور بزرگ باعث می شود تا زاویه عکس و عمق میدان عکس به فیلم عکاسی بخصوص ۳۵ میلیمتری شبیه باشد.
تفاوت بزرگ بین دوربین‌های DSLR و دوربین‌های دیجیتال کامپکت (دوربین‌های معمولی) طراحی نقشه بازتاب نور است که در دوربین عادی نور از لنز عبور کرده و به سرعت به سنسور تابانده می شود تا اسکرین دوربین به عنوان منظره یاب دیجیتالی عمل کند می بینیم که از آینه در اینجا خبری نیست!

SLR_cross_section.svg علمنا

۱- لنز
۲- آینه با زاویه ۴۵ درجه
۳- صفحه کانونیشاتر
۴- حسگر یا فیلم
۵- صفحه فوکاس
۶- لنز متمرکزکننده
۷- منشور پنج وجهی شیشه ای (یا آینه ای) نوری
۸- ویزور، نمایاب یا چشم انسان
شاتر این دوربین‌ها کانونی است، در نتیجه، در پشت لنز قرار می‌گیرد.

درباره نویسنده

محمد حسین نیرین

دیدگاه شما چیست