پزشکی و سلامت

از سندروم بینایی رایانه ای چه می دانید؟

کار زیاد با رایانه
نوشته شده توسط فریبا اکرمی

جووانی ریتانو (Joanne Reitano) پروفسور کالج لانگ در کشور ایسلند کتاب های زیادی را در مورد شهرش نوشته است. اخیرا او مجبور به استفاده طولانی مدت از رایانه شده است. او بیان می کند که با نشستن پشت رایانه چشمانش می سوزد. بعد از چند ساعت استراحت دوباره به سمت رایانه رفته و سریعا حالت قبل در وی پدیدار می شود. به این حالت در افراد سندروم بینایی رایانه گفته می شود. سندروم بینایی رایانه گروهی از مشکلات مرتبط با بینایی و چشم هستند که به واسطه استفاده طولانی مدت از رایانه ایجاد می شوند.
در سراسر جهان حدود ۷۰ میلیون نفر در معرض خطر این سندروم هستند. اکثرافراد در معرض خطر، در شغل هایی نظیر حسابدار، نویسنده، استاد دانشگاه، مهندس، معمار، روزنامه نگار، دانشجو و دانش آموز مشغول به کار می باشند.
از شایع ترین علائم این بیماری می توان به خستگی چشم، سردرد، تاری دید، خشکی چشم و درد شانه و گردن اشاره کرد. اغلب شدت علائم بینایی که تجربه می‌شوند بستگی به میزان توانایی‌های بینایی و مدت زمانی که به نمایشگر نگاه می‌کنید دارد. مشکلات بینایی اصلاح‌نشده مانند دوربینی و آستیگماتیسم، تمرکز نامناسب چشم یا توانایی‌های ناهماهنگی چشم و تغییرات افزایش سن در چشم مانند پیرچشمی هنگام استفاده از رایانه  می‌تواند در ایجاد علائم بینایی نقش داشته باشد. بسیاری از علائم بینایی که توسط کاربران رایانه  تجربه می‌شود موقتی بوده و پس از متوقف کردن کار با رایانه کاهش می‌یابند. اگر چه برخی افراد ممکن است کاهش مداوم توانایی‌های چشم مانند تاری دید در فاصله دور را حتی پس از دست کشیدن از کار با رایانه  تجربه کنند. اگر به علت مشکل توجهی نشود ، علائم ادامه یافته و شاید در آینده با استفاده از رایانه  بدتر شود.
نگاه کردن مداوم به نمایشگر رایانه اغلب باعث سخت تر کار کردن چشم‌ها می شود. در نتیجه، ویژگی‌های منحصربه‌فرد و نیازهای بصری بالای تماشا کردن به صفحه رایانه، باعث می‌شود که بسیاری از افراد مستعد مشکلات مرتبط با بینایی شوند.
مشکلات اصلاح‌نشده بینایی می‌توانند شدت علائم سندرم بینایی رایانه را افزایش دهند. نگاه کردن به نمایشگر رایانه با خواندن صفحات کتاب کاغذی تفاوت دارد. اغلب نوشته‌های روی نمایشگر رایانه  به همان دقت یا وضوح نوشته‌های کتاب‌ها نیستند و میزان کنتراست حروف با پس زمینه کاهش‌یافته و درخشندگی و بازتاب صفحه نمایشگر می‌تواند مشکلاتی در مشاهده ایجاد نماید. همچنین فاصله شخص با نمایشگر و زاویه دید برای کار با رایانه به طور معمول با نوشتار کاغذی تفاوت دارد. در نتیجه نیازهای تمرکز و حرکت چشم برای نگاه کردن به رایانه، ممکن است فشارهای اضافی برای دستگاه بینایی ایجاد کند.
حتی افرادی که از عینک یا لنز تماسی استفاده می کنند ممکن است نگاه کردن به نمایشگر رایانه از فاصله مشخصی برایشان مناسب نباشد. برخی افراد سرشان را به شکل عجیبی کج می‌کنند چون عینکشان برای نگاه کردن به رایانه  طراحی نشده است یا به سمت نمایشگر خم می‌شوند تا واضح تر نمایشگر را ببینند. حالت نامناسب بدنی آن‌ها ممکن است منجر به گرفتگی‌های عضلانی یا درد گردن، شانه یا کمر شود.
در بیشتر موارد علائم سندروم بینایی رایانه، به این دلیل اتفاق می‌افتند که خواسته‌های بصری، از توانایی‌های بصری فرد برای انجام راحت آن کار فراتر است. افرادی که هر روز دو ساعت یا بیشتر به صورت مداوم پشت رایانه می‌نشینند در بیش‌ترین خطر سندروم بینایی رایانه قرار دارند.
سندروم بینایی رایانه را می‌توان در معاینه جامع چشم تشخیص داد. آزمایشی که با تاکید ویژه بر نیازهای بصری در فاصله کار با کامپیوتر انجام می‌شود می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سابقه بیمار برای مشخص کردن هرگونه علائمی که بیمار تجربه کرده است و وجود مشکلات عمومی سلامتی، داروهای مصرفی یا فاکتورهای محیطی که در علائم مربوط به استفاده از رایانه نقش دارند.
  • اندازه‌گیری دقت دید برای ارزیابی این که تا چه حد بینایی تحت تأثیر قرار گرفته است.
  • انکسار برای تعیین لنز مناسب با قدرت لازم برای جبران عیوب انکساری (نزدیک‌بینی، دور بینی یا آستیگماتیسم)

چشم‌پزشک با استفاده از اطلاعات به دست آمده از این تست ها در کنار نتایج تست های دیگر می‌تواند مشخص کند شما سندرم بینایی رایانه دارید و گزینه‌های درمانی مناسب برای شما توصیه کند.
در برخی موارد افرادی که برای فعالیت‌های دیگر نیازی به استفاده از عینک ندارند می‌توانند از عینک‌های تجویزی ویژه برای رایانه استفاده کنند. به علاوه افرادی که پیش از این از عینک استفاده می‌کردند ممکن است متوجه شوند عینک کنونی‌شان برای مشاهده نمایشگر رایانه بینایی بهینه ندارد.
لنزهای تماسی یا عینک تجویزی برای مصارف عمومی و یا برای کار با رایانه ممکن است مناسب باشد. طراحی‌های ویژه لنز، قدرت لنز، رنگ لنز یا پوشش آن می‌تواند به بهینه کردن توانایی‌های بصری و راحتی کمک کند.
برخی از کاربران رایانه مشکلاتی در تمرکز چشم یا هماهنگی چشم را تجربه می‌کنند که با عینک یا لنزهای تماسی به مقدار کافی اصلاح نمی‌شود. یک برنامه بینایی درمانی برای درمان این مشکلات ویژه ممکن است لازم باشد. بینایی درمانی به برنامه ساختار یافته فعالیت‌های بینایی تجویزشده برای بهبود توانایی‌های بینایی گفته می‌شود. این برنامه مغز و چشم‌ها را تمرین می‌دهد تا با هم به شیوه موثرتری کار کنند. این تمرینات چشم به درمان نواقص حرکات چشم، تمرکز چشم، هماهنگی چشم و تقویت ارتباط چشم با مغز کمک می‌کند. درمان می‌تواند شامل تمرینات مطبی و نیز خانگی باشد.

درباره نویسنده

فریبا اکرمی

۱ دیدگاه

دیدگاه شما چیست