اخبار ایران و جهان

حاشیه ای بر راه بندان دیروز تهران-پردیس!

ترافیک
نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

ایرانی ها با اینکه از اقوام و نژاد مختلفی هستند و طیف وسیعی از گروه های مختلف قومیتی نظیر کرد، لر، ترک، عرب، بلوچ، ترکمن و غیره را شامل می شوند و با تمام تفاوت ها و بعضا تعارض ها در عرصه های مختلف اجتماعی، مذهبی، عرفی، زبانی و گویشی و امثالهم، در یک نقطه واحد و یکسان اشتراک عجیبی دارند.  آن هم اشتراکی است در اینکه همگی بر این اعتقادند که دارای فرهنگ و تمدن کهنی هستند و وضع امروز جامعه ما در عرصه های گوناگون متناسب با آن تاریخ، با آن تمدن و با آن جلال و عظمت سال های نه چندان دور نیست.
نکته بارزتر همواره در نقدها و تحلیل های سرپایی و دم دستی که معمولا نقل اکثر محافل بیشتر از دو نفره کشور از آذربایجان و کردستان بگیر تا سیستان و خراسان می باشد، این است که مشکل از دولت مردان و مسئولین است و سیستم نظارتی و اجرایی دچار نقص تشخیص داده می شود.
البته موضوع مورد بحث ما در این مقاله دفاع از عملکرد مسئولین و دولت مردان نیست و یا قراردادن آن ها در سیبل انتقادات؛ چرا که واقعا هم درصد بالایی از مشکلات موجود در جامعه در زمینه های مختلف مربوط به عملکرد افراد فعال در حوزه های مدیریتی و تصمیم گیری و اجرایی است. همچنین موضوع مورد نظر ما پرداختن به نقدهای دم دستی، غیرکارشناسانه و غیرتخصصی بخش زیادی از مردم جامعه ما نیز نیست. کما اینکه بعضا برخی از این نقادی ها جنبه تفننی پیدا کرده است عده ای به طرزی شگفت آور و بیمارگونه در اجتماع هر فرآیند، عملکرد و رویدادی را بدون ذره ای آشنایی و تخصص به نقدهایی عجیب و بعضا حیرت آور می کشند.
در واقع هدف از بر قلم جاری کردن این چند سطر، طرح دو سوال به علت روی دادن یک واقعه غیرمترقبه در صبح روز گذشته است. سوال اول این است که تا کی ما مردم ایران از هر طایفه و دسته و جناح و نژادی که هستیم باید منتظر بنشینیم تا برای بهبود امور دستوری از بالا و از مسئولی صادر شده و به طور ناگهانی و معجزه آسا همه مشکلات رفع شوند؟ پس جایگاه عملکرد، نقش آفرینی و اراده مردم جامعه چه می شود؟ سوال دوم این است که فرض کنیم که روزی این بخشنامه و دستور به صورت راهکاری قطعی و بدون شکست طراحی، تولید و ارائه شود؛ آیا یک دستور و یک برنامه صرف می تواند مشکلات گوناگون اجتماع را بدون مشارکت آحاد مردم و نقش آفرینی آنان در اجرای آن دستورالعمل نجات بخش، رفع نماید؟

havajabeja4_54270

اکنون پس از طرح سوالات بالا نوبت به آن اتفاق غیرمترقبه و علت طرح این یادداشت می رسد. صبح روز گذشته خبر عجیب توقف ماشین حامل یک فروند هواپیما در جاده قدیم تهران-پردیس بر روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. این توقف غیرمنتظره باعث ایجاد ترافیکی سنگین در این محور و معطلی چند ساعته خودروها در این مسیر شد. رویدادی که سریعا جدی تر از اصل ماجرا و طبق قاعده حاشیه پر رنگ تر از متن، مورد توجه اکثر رسانه ها و مخصوصا کانال های تلگرامی قرار گرفت. طبق روال همیشگی چند سال اخیر نیز، این حادثه سوژه نقدهای بی رحمانه، سطحی و توام با تمسخر و تحقیر برخی از این کانال های زرد شده و همه به صورت هماهنگ نگران مردم معطل در پشت این ترافیک شدند!
و اما اصل ماجرا چه بود؟ اصل ماجرا را از زبان پرویز کرمی مشاور معاون علم و فناوری ریاست جمهوری بخوانید: «این هواپیما در راستای ایجاد مرکز توسعه فناوری های هوایی و هوانوردی در پارک فناوری پردیس معاونت علمی، از یکی از خطوط هوایی خریداری شده است و از منطقه مهرآباد به سمت این پارک در حال جابه جایی بود. این جابجایی با هدف تاسیس یک مرکز تحقیقات و آموزش هوایی در پارک فناوری پردیس معاونت علمی صورت گرفته است که در آن، هم جنبه فناوری های مختلف در حوزه هوایی و هوانوردی و هم فناوری های میانه وجود دارد و طی آن، برای دانش آموزان و دانشجویان یک آموزشگاه هوایی ترویجی و موزه ای ایجاد می شود. راه اندازی این  مرکز تحقیقات و آموزش هوایی در جهت فرهنگسازی و ترویج اقتصاد دانش بنیان در این حوزه انجام می شود. از مزیت های دیگر این طرح، آشنا شدن علاقه مندان در سطوح مختلف سنی و تحصیلی با تجهیزات هوایی و هواپیمایی از نزدیک است و این کار با بهره گیری از هواپیماهای از رده خارج شده و متوقف مانده صورت می گیرد. در این طرح دانشجویان از نزدیک با سیستم های مختلف هواپیما در موضوعات مثل موتور، اویونیک، رادار، کنترل،  تأسیسات بال، بدنه و غیره آشنا خواهند شد و در حقیقت مرکز آموزش تحقیقات هوایی مستقر در پارک فناوری پردیس همچون بخشی از یک موزه علم و فناوری مدرن عمل خواهد کرد که نمونه آن را در کشورهای پیشرفته شاهد هستیم.»
اکنون با این توضیحات به علت اصلی این انتقال پی برده شد. اما دلیل این ترافیک حتی حمل بدنه این هواپیما نیز نبوده است؛ بلکه دلیل اصلی این ترافیک و راه بندان خرابی خودروی حمل کننده این هواپیما بوده است. اتفاقی که باعث می شود این بدنه که از قبل مجوزهای لازم برای حمل آن کسب شده و پیش بینی های اساسی برای امکان انتقال آن از این مسیر انجام گرفته بود، در پلیس راه جاجرود متوقف و ترافیکی شدید در این مسیر ایجاد شود.
هرچند در همین رویداد هم افرادی قصور کرده اند و پیش بینی و تهیه یک خودروی سالم و یا تجهیزات تعمیر و برطرف کردن عیوب احتمالی کار دشوار و غیرقابل امکانی محسوب نمیشد و احتمالا عده زیادی از رانندگان در پشت راه بندان امروز، کارهایی ضروری و پراهمیتی داشته اند و مسئولین به طور قطع باید بابت این اشتباه و اتلاف وقت عذرخواهی انجام دهند؛ اما کماکان دو سوال بالا بی پاسخ باقی می مانند. اینکه در این مواقع تنها کار ما نقد و تخریب است یا اینکه می توان به عنوان یک شهروند مسئول و وظیفه شناس و عنصری مفید در جامعه، به یاری دست اندرکارن شتافت و در تحقق اهداف بزرگ و مهم ذکر شده نقشی هرچند کوچک و کوتاه ایفا کرد؟
بسته شدن یک راه حتی به طور کامل و یا عدم دسترسی به برخی امکانات و خدمات اجتماعی برای مدتی کوتاه و موقت امری نیست که تنها در کشور ما صورت بگیرد و یا اتفاقی نادر و عجیب محسوب شود. با جست و جویی کوتاه و توجهی بیشتر به این قبیل رویدادها در سایر کشورها می بینیم که دولت گاهی اوقات هزینه های سنگین تر برای مردم در نظر می گیرد که صرفا مادی و نقدی نیستند، بلکه شامل سایر ابعاد زندگی آن ها نیز می گردد.
پس بیاییم همه با هم بیاموزیم که تنها راه توسعه و پیشرفت نقادی و سخن وری نیست؛ بلکه در تمامی کشورهای توسعه یافته مردم آن جامعه هزینه های گوناگونی در زمینه های مختلف مادی و معنوی و از جمله  وقت و زمان پرداخته اند تا در عرصه های گوناگون پیشرفته داشته و از سایرین پیشی گرفته اند. قطعا گامی که در انتقال این هواپیما به مکان موزه پردیس برای ترویج و توسعه علم برداشته شده است، مصداق بارز همان برنامه صحیح و درست مسئولین و مجریان این امر در کشور بوده است و شاید بعدها متوجه ارزش و اهمیت واقعی این رویداد شویم. اما قطعا آن دسته از افرادی که امروز نجیبانه و بدون اعتراض این هزینه زمانی را متحمل شده اند می توانند خود را در صورت کسب این موفقیت احتمالی در آن شریک بدانند.

+ تصاویر این مطلب دریافتی می باشد.

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست