فناوری

پیشرفت در زمینه استخراج اورانیوم از آب دریا

۱۶۰۴۲۱۱۷۱۲۰۲_۱_۵۴۰x360
نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

اقیانوس‌ها بیش از چهار میلیارد تن اورانیوم را در خود جای داده‌اند. اگر بتوانیم این عنصر را از آب دریا استخراج کرده و برای سوخت نیروگاه‌های اتمی استفاده کنیم، این مقدار برای تأمین انرژی جهان برای ده هزار سال آینده کافیست!
برای نیمی از قرن دانشمندان جهان در تلاش برای استخراج اورانیوم از آب دریا بوده‌اند اما توفیق اندکی در این کار یافته‌اند. برای اولین بار در دهه‌ی ۱۹۹۰، دانشمندان آژانس انرژی اتمی زاپن (JAEA) موادی را تولید کردند که وقتی در آب دریا قرار می‌گیرد، اورانیوم را به سطح خود جذب کرده و ذخیره می‌کند. در سال ۲۰۱۱ دپارتمان انرژی ایالات متحده (DOE) برنامه‌ای متشکل از یک تیم چند رشته‌ای از آزمایشگاه‌های ملی، دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی برای بررسی چالش‌های بنیادین استخراج اقتصادی اورانیوم از آب دریا آغاز کرد. طی پنج سال این تیم موفق به تولید جذب کننده‌های سطحی‌ای شد که هزینه استخراج اورانیوم از آب دریا را به یک‌ سوم تا یک چهارم کاهش می‌دهند.
فیلیپ بریت، رئیس بخش فنی و توسعه این برنامه در DOE گفت: «برای اینکه انرژی هسته‌ای یک منبع انرژی پایدار باقی بماند، باید یک منبع سوخت با صرفه از لحاظ اقتصادی و امن در دسترس باشد.» بریت همچنین بیان کرد که این موضوع خاص برای نمایش موفقیت‌ها توسط محققین سراسر جهان است که به تحقق وعده‌ی تبدیل اقیانوس‌ها به منابع انرژی ایمن آینده کمک کرده‌اند.
اوج این فعالیت‌های گروهی منتج به ساخت نوارهایی از فیبرهای پلی‌اتیلن شد. این نوارها حاوی نوعی مواد شیمیایی به نام امیدوکسایم (amidoxime) که اورانیوم را جذب می‌کند هستند. تا به اینجا آزمایشات در آزمایشگاه‌ها اما با آب دریای واقعی انجام گرفته‌اند اما نوارها قابل نصب در دریا که طبیعت به کارها کمک خواهد کرد هستند. در این صورت هزینه پمپ مقدار زیادی آب دریا از میان فیبرها حذف خواهد شد. پس از چندین هفته، فیبرهای مملو از اورانیوم را جمع‌آوری کرده و با فرآیندهایی اسیدی یون‌های اورانیل را آزاد یا واجذب کرده و جذب کننده‌های سطحی را برای استفاده دوباره آماده می‌کنند. سپس با فرآیندهای دیگر برای غنی سازی اورانیوم سوخت نیروگاه‌ها تأمین خواهند شد.

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست