پزشکی و سلامت

مهمترین اکتشافات پزشکی در سالی که گذشت (۲)

پزشکی
نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

در قمست قبلی این مطلب به معرفی ۵ مورد از اکتشافات مهم در حوزه‌ی پزشکی سال گذشته پرداختیم و اکنون در قمست دوم و پایانی نیز به معرفی ۵ دستاورد دیگر در این حوزه می پردازیم.

درمان - قرص ناباروری مردان

۵- قرص تنظیم کننده‌ی باروری مردان

پژوهشگران ژاپنی در موسسه‌ی تحقیقاتی دانشگاه اوساکا از تحقیقاتی پرده برداشتند که در آینده‌ی نزدیک منجر به تولید نوعی قرص کنترل کننده‌ی باروری در مردان می‌شود. این دانشمندان بر روی دو دارو با عنوان‌ تاکرولیموس (tacrolimus) و سیکلوسپورین A (cyclosporine A) کار می‌کردند.
این داروها به طور معمول برای بیمارانی که پیوند عضو انجام دادند تجویز می‌شود تا سیستم ایمنی آن‌ها را سرکوب کرده و احتمال پس زدن عضو پیوندی توسط بدن را کاهش دهد. این عمل توسط مهار تولید یک آنزیم به نام کلسینورین (calcineurin) انجام می‌شود. این آنزیم شامل پروتئین‌های PPP3R2 و PPP3CC است. دو پروتئینی که در اسپرم نیز یافت می‌شود.
محققان آزمایشات خود را بر روی موش‌ها انجام دادند و دریافتند آن‌‌هایی که قادر به تولید مثل هستند مقادیری از PPP3CC را دارند که نشان می‌دهد نبود این پروتئین می‌تواند باعث ناباروری گردد. دانشمندان پس از مطالعه‌ی دقیق‌تر به این نتیجه رسیدند که این پروتئین مسئول ایجاد انعطاف‌پذیری کافی در سلول‌های اسپرم بوده و به آن نیروی لازم برای نفوذ به داخل غشای تخمک را می‌دهد.
آزمایش بر روی موش‌های سالم، یافته‌های محققان را تایید کرد. اگر موش‌ها، تاکرولیموس و سیکلوپورین A را تنها برای چهار یا پنج روز مصرف کنند، نابارور می‌شود. باروری این موش‌ها بعد از یک هفته به حالت عادی برمی‌گردد. مهمتر از همه کلسینورین یک هورمون نیست و بنابراین هدف گذاری آن، روی میل جنسی فرد بی‌اثر است.
علی‌رغم نتایج امیدوار کننده، داروی تنظیم کننده‌ی باروری در مردان، تا رسیدن به مرحله‌ی تولید همچنان سال‌ها فاصله دارد. حدود ۸۰ درصد از آزمایشاتی که بر روی موش‌ها انجام شده، قابل اجرا بر روی انسان نیست. با این حال محققان امیدوارند؛ چرا که تاثیراتی از این دارو بر روی باروری انسان نیز مشاهده شده است.

ژنتیک

۴- پرینت DNA

تکنولوژی چاپ سه بعدی، صنعت جدید و منحصر به فردی را به وجود آورده است که می‌تواند DNA را چاپ کره و به فروش برساند. البته شاید این کلمه قادر نباشد به طور دقیق این فناوری را توصیف کند.
میلیون‌ها قطعه‌ی DNA قرار گرفته بر روی دانه‌های فلزی کوچک، با کامپیوتر خاصی اسکن می‌شوند. این کامپیوتر قادر است قطعاتی را که برای ساختن توالی DNA مورد نظر ضروری است، انتخاب کند. بعد از آن به دانه‌های فلزی انتخاب شده، لیزر شلیک می‌کنند و DNA مورد نظر را در سینی ویژه‌ای که در آن رشته‌ی درخواست شده توسط مشتری شکل می‌گیرد، قرار می‌دهند.
شرکت‌هایی مانند کامبرین (Cambrian) پیش‌بینی می‌کنند که مردم در آینده‌ی نزدیک قادر به مونتاژ کردن ارگانیزم‌های جدید توسط نرم‌افزارهای کامپیوتری خواهند بود. طبعاً عده‌ای نگران پیامدهای اخلاقی و عملی آن هستند اما در حال حاضر، چاپ DNA به عنوان یک مزیت بزرگ در رشته‌ی پزشکی در نظر گرفته می‌شود. شرکت‌های داروسازی و تحقیقاتی مشتریان اصلی سازمان‌هایی مانند کامبرین هستند.
دانشمندان موسسه‌ی کارولینسکا در سوئد یک پله جلوتر رفته و رشته‌های DNA را به شکل یک خرگوش ساختند که اوریگامی DNA نامیده می‌شود. این مسئله علاوه بر جذابیت، کاربردهای درمانی نیز دارد و می‌تواند یه عنوان یک روش جدید و به طبع موثرتر در انتقال دارو در نظر گرفته شود. طی این فرآیند یک ساختار مقاوم‌تر ایجاد میگردد که در بدن انسان تجزیه نمی‌شود.

tumblr_mlauye42hu1rd1n1oo1_1280

۳- نانوبات‌هایی که در بدن موجودات زنده کار می‌کنند

سال گذشته محققان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو برای اولین بار آزمایشی را انجام دادند که در آن از یک نانوبات برای انجام وظیفه در داخل بدن یک موجود زنده استفاده شد. جانوران مورد آزمایش موش‌های آزمایشگاهی بودند. بعد از کاشت این نانوبات در داخل بدن جانوران، میکروماشین‌ها به داخل شکم موش‌ها سفر کرده و محموله‌های خود را که تکه‌های کوچک طلا بود تحویل دادند. در پایان این فرایند، هیچ آسیبی در شکم این موش‌ها مشاهده نشد که این موضوع نشان دهنده‌ی امن بودن کارگذاشتن نانوبات‌ها در بدن حیوانات است. بنابراین نانوبات‌ها می‌توانند به عنوان روشی بسیار موثر در انتقال داروها در بدن به کار رود.
موتور این میکروماشین‌ها از جنس روی است و زمانی که این‌ها در تماس با اسیدهای موجود در بدن قرار می‌گیرند یک واکنش شیمیایی رخ می‌دهد که موجب تولید حباب‌های هیدروژن گشته و نانوبات را به جلو می‌راند. پس از مدتی، موتور به سادگی در اسید معده حل می‌شود.
نانوبات‌ها در آینده می‌توانند برای تشخیص و درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها مورد استفاده قرار گیرند و این عمل را از طریق حمله به سلول‌های منفرد به انجام برسانند.

mesh-wire-mesh-small-and-large

۲- نانو ایمپلنت مغزی قابل تزریق

تیمی تحقیقاتی در دانشگاه هاروارد، نوعی ایمپلنت مغزی طراحی کردند که امیدهایی را برای درمان طیف زیادی از بیماری‌های عصبی ایجاد نموده است. این ایمپلنت شامل یک داربست الکترونیکی است که می‌تواند پس از قرار گرفتن در مغز، به دستگاه‌های مختلفی متصل شده و فعالیت‌های نورونی را مونیتور کند.
این توری الکترونیکی از رشته‌های پلیمرهای رسانایی تشکیل شده که دارای ترانزیستور یا الکترودهایی در مقیاس نانو هستند که به بخش‌های داخلی آن‌ متصل می‌باشند. این توری به طور عمده از فضاهای خالی تشکیل یافته است و به سلول‌ها اجازه‌ می‌دهد تا در اطراف آن براحتی سازمان یابند.
محققان هاروارد هم اکنون بر روی میزان امنیت این فرایند مشغول مطالعه هستند. تا کنون دستگاه‌هایی تشکیل شده از ۱۶ جز الکتریکی، در مغز دو موش کاشته شدند. این دستگاه‌ها موفق به مونیتور کردن و شبیه‌سازی نورون‌های منفرد گشته‌اند.

o-MARIJUANA-facebook

۱- مخمرهای تولید کننده‌ی THC

سال‌هاست که از مار‌ی‌جوانا در درمان علائم ناشی از بیماری‌های HIV و یا شیمی درمانی استفاده می‌شود. متعاقباًً قرص‌هایی وجود دارد که از نسخه‌ی صنعتی ترکیب اصلی روانگردان ماری‌جوانا به نام تتراهیدروکانابینول (tetrahydrocannabinol) یا THC استفاده می‌کنند. هم اکنون بیوشیمیست‌های دانشگاه صنعتی دورتموند آلمان اعلام کردند که موفق به مهندسی کردن نژاد خاصی از مخمرها شدند که قادر به تولید THC هستند. با به علاوه این دانشمندان اطلاعات منتشر نشده‌ای مبنی بر تولید کانابیدیول (cannabidiol) توسط نژاد مخمرها که ماده‌ی فعال دیگری در ماری‌جوانا است، در دست دارند.
در حال حاضر کشت این گیاه موثرترین روش برای تولید THC است. THC در حدود ۳۰ درصد از وزن خشک ماری‌جوانا را تشکیل می‌دهد. تحقیقات بعدی می‌تواند پروسه‌ی تولید THC توسط مخمرها را تا جایی خالص سازی کنند که بیوشیمیست‌ها بتوانند میزان تولید THC را به حداکثر رسانده و از آن در مقیاس‌ صنعتی استفاده نمایند. این امر برای تولید میزان زیادی THC بدون اینکه نیازی به کشت ماری‌جوانا باشد، بسیار مهم و امیدوار کننده است.

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست