فناوری مصاحبه ها

مصاحبه با مخترع دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده در کشور

مخترع دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده
نوشته شده توسط میترا سعیدی کیا

با توجه به اینکه تولید شیشه های گرم شونده یک نیاز ضروری در حمل و نقل ریلی وهوایی به شمار می روند و از سوی دیگر اکثر این شیشه ها برای کشورما به نوعی اقلام وارداتی هستند به همین جهت مخترعان ایرانی به فکر ساخت دستگاهی افتادند تا بدین واسطه بتوانند شیشه های گرم شونده الکتریکی با استفاده از میکروالمنت های خطی و سینوسی تولید کنند.
جرقه طراحی و ساخت چنین دستگاهی در ۱۳۸۸ زده شد و نهایتا با تلاش یک ساله تیمی ۵ نفره به نتیجه رسید.
همین اخترع واسطه ای شد تا علمنا با سیدمهدی موسوی زاهد، مجری طرح «دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده الکتریکی با استفاده از میکروالمنت های خطی و سینوسی» و برنده جایزه جشنواره خوارزمی در سال ۱۳۸۹ که توانسته رتبه دوم پژوهش های توسعه ای را به خود اختصاص بدهد مصاحبه ای داشته باشد.

علمنا: در مورد ویژگی های شیشه های گرم شونده سیم دار توضیحاتی می فرمایید؟
یک مدار الکتریکی ظریفی در این شیشه ها به کار گرفته شده که ماهیت شیشه را تغییر می دهد و سطح شیشه را گرم می کند تا نهایتا از بخار گرفتگی شیشه جلوگیری شود زیرا این سیم ها کار یخ زدایی و بخار زدایی شیشه را انجام می دهند. و تبیه همین مدار الکتریکی در شیشه ها است که در صنعت مترو و هواپیما سازی حائز اهمیت است.

دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده

علمنا: آیا دستگاهی که شما و تیمتان طراحی کرده اید مهندسی معکوس شده یا که دانش فنی آن کاملا از آن خودتان است؟
تا قبل از تولید شیشه های گرم شونده توسط تیم ما، این نوع شیشه فقط از طریق واردات در کشور به مصرف می رسید و در صنعت مترو سازی مورد استفاده قرار می گرفت و این بدان معناست که ما به هیچ وجه دستگاه تولید کننده این شیشه را در کشور نداشتیم.
پس به این نتیجه می رسیم که دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده سیم دار، برای اولین بار توسط تیم ما طراحی و ساخته شده و به هیچ عنوان مهندسی معکوس به حساب نمی آید.
و باید گفت این طرح از همان سال اول با استقبال فراوانی روبرو شد و اکنون تنها دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده سیم دار در کشور، همین دستگاه است که خود می تواند در حال حاضر نیاز کشور را بر طرف کند.

علمنا: حدودا ساخت این دستگاه چقدر زمان برد؟ و حمایت از ساخت آن چگونه بوده است؟
ساخت این دستگاه حدودا یک سال به طول انجامید و سرانجام در سال ۸۹ به نتیجه رسید که در مجتمع بشیر، زیر نظر صاایران در اصفهان مورد حمایت قرار گرفت.

علمنا: همانطور که در صحبت هایتان اشاره کردید این نوع شیشه در کشورهای دیگر ساخته می شود، وضعیت تولید اینگونه شیشه ها در سایر نقاط جهان چگونه است؟
واقعیت این است که ایده تولید این نوع شیشه از پیش تر از این ها در برخی کشورهای جهان شکل گرفته است و درحال حاضرنیزدر کشورهایی نظیر بلژیک، امریکا ، فرانسه و کره به طور انبوه ساخته می شود و با توجه به اینکه کشور ما تحریم بود و واردات آن با هزینه بالایی انجام می شد از این رو به فکر طراحی و ساخت این شیشه ها افتادیم زیرا می توان گفت صرفه جویی ارزی بالایی در تولید این شیشه ها به وجود آمده است و حتی برنامه هایی برای ارتقا این نوع شیشه داریم که در حال بررسی است.

علمنا: ساخت دستگاه تولید کننده شیشه های گرم شونده چه مقدار صرفه جویی ارزی داشته است؟
با وجود اینکه که کشورهای دیگر، این دستگاه را به ایران نمی فروختند ولی قیمتی بالغ بر هشتصد هزار دلار داشت.
در صورتی که این دستگاه تولید شده توسط تیم ما تنها ۵۰ میلیون هزینه مصرفی دارد و در ازای این هزینه، گردش مالی سالانه ای برابر با یک میلیارد تومان از تولید این شیشه ها برای کشور صرفه جویی به دنبال دارد.

علمنا: آیا برنامه ای برای صادرات شیشه های گرم شونده سیم دار دارید؟
همین که دیگر این نوع شیشه ها از کشور دیگری وارد ایران نمی شود، با ارزش است. هنوز به فکر صادرات نیستیم.

علمنا: برنامه خاصی برای تولید نوع دیگری از شیشه ها دارید؟
هم اکنون در حال طراحی شیشه های هواپیما هستیم.

علمنا: فرق شیشه های مترو و هواپیما چیست؟
استحکام مکانیکی، پایداری، به کارگیری سنسور های دقیق تر، دوام، فشار دینامیکی، ضخامت و تعداد لایه هایی که در شیشه های مترو و هواپیما به کار گرفته می شود تفاوت دارند.

علمنا: در آخر هم تیم اجرایی این دستگاه با ارزشمند را معرفی کنید؟
ما در یک تیم ۵ نفره به طراحی این دستگاه پرداختیم. علی اکبر جلودار، هادی سنایی، محسن سعیدی، علیرضا صالح از همکاران دراین پروژه بودند.

علمنا: مطلب آخر…
جالب است بدانید تا قبل از دستیابی ما به تولید این نوع شیشه گرم شونده نیاز کشور برای به کارگیری آن در صنعت مترو با واردات محصول از کشور کره تامین می شد. و زمانیکه ما موفق به ساخت این دستگاه شدیم، کشور کره باور نداشت که ما به این مهم دست یافته ایم و این برای ما خیلی ارزشمند بود.

درباره نویسنده

میترا سعیدی کیا

دیدگاه شما چیست