طبیعت

بررسی عملکرد “مدیریت جنگل” در مبارزه با گرم شدن زمین

جنگل و جنگلبانی
نوشته شده توسط علیرضا نجفی پور

طرفداران محیط زیستی که امیدوار هستند مدیریت ذره بینی جنگل‎های اروپایی کمک به فرو نشاندن تغییرات آب و هوایی می‎کند؛ ممکن است در اشتباه باشند.
طی گزارش محققین در مجله‌ی Science نشان داده شده است که تغییر در امور جنگلداری از سال ۱۷۵۰ باعث شده است که مدیریت جنگل‎ها در اروپا باعث بدتر شدن تغییرات آب و هوایی و نه بهتر کردن آن‎، شود.
با وجود افزایش در جمعیت درخت‎ها، جنگل‎های اروپایی به نسبت حدود ۲۵۰ سال قبل کربن کمتری را جذب کرده‎اند. علاوه بر این، محققان پی برده‎اند که علاقه داشتن به گونه‎های درختی خاص در بین جنگلبان‎ها باعث شده است که جنگل‎ها نور خورشید گرم کننده‎ی بیشتری را جذب کنند و کمتر دستخوش عمل تبخیر به منظور خنک کردن هوا شوند.
کیم ناتس یکی از نویسندگان این تحقیق و اکولوژیست جنگل در موسسه‌‎ی ماکس پلانک برای می‎گوید: “نتیجه‌گیری کلی این است که اعمال صورت گرفته در مدیریت جنگل کم کم باعث بدتر شدن وضعیت گرم شدن زمین شده است.” او می‎گوید: “ما نباید به مدیریت جنگل‎ها به منظور حل کردن مسئله‎ی گرم شدن آب و هوا امید داشته باشیم. برای اروپا، ممکن است بهتر باشد که از جنگل‎هایمان برای منظورهای دیگری استفاده کنیم تا کاهش شدت تغییرات آب و هوایی.”
قطع کردن درخت‎های جنگلی برای سوخت و ایجاد زمین‎های کشاورزی بیشترین تاثیری است که اروپا بر روی آب و هوا قبل از انقلاب صنعتی داشته است.

سپس، به همراه افزایش مصرف سوخت‎های فسیلی، این قاره شروع به وارد کردن غذای خود از دیگر مناطق کرد. این تغییرات اندکی فشار را از روی جنگل‎های اروپا برداشت. بعد از، از دست دادن ۱۹۰ هزار کیلومتر مربع اراضی جنگلی بین سال‎های ۱۷۵۰ و ۱۸۵۰، اروپا مجددا ۳۸۶ هزار کیلومتر مربع از اراضی جنگلی را بین سال‎های ۱۸۵۰ و ۲۰۱۰، مساحتی تقریبا برابر با اندازه‎ی شهر مونتانا در آمریکا، به دست آورد.
ولی این دفعه، این امتیاز به دست آمده با دقت تحت کنترل قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰، جنگلبان‎ها مدیریت بیش از ۸۵ درصد جنگل‎های اروپایی را در دست گرفتند. جنگلبان‎ها گونه‎های درختی و گیاهی که مزایای اجتماعی و اکولوژیکی داشتند را کاشتند و پرورش دادند. این کار باعث یک افزایش شدید در جمعیت رو به رشد درخت‎هایی که از نظر تجاری با ارزش بودند شد، همانند درخت کاج اسکاتلندی و کاج نروژی؛ که در این بین درخت‎های دارای برگ‎های پهن فدای آن‎ها شد. بین سال‎های ۱۷۵۰ و ۲۰۱۰، پوشش درخت‎هایی که میوه مخروطی داشتند (نظیر کاج) به ۶۳۳ هزار کیلومتر مربع رسید در حالی که وسعت جنگل‎های دارای درخت‎های دارای برگ‎های پهن به ۴۳۶ هزار کیلومتر مربع کاهش یافت.
ناتس و همکارانش تاثیرات آب و هوایی تغییر گونه‎ها و دیگر اعمال مدیریت جنگل را دوباره بازسازی کردند.
درخت‎های دارای میوه‎ی مخروطی شکل، تیره‌تر هستند و به نسبت آن‎هایی که پهن برگ هستند کمتر نور خورشید را منعکس می‎کنند. این درخت‎ها همچنین برای تبخیر، آب کمتری را از دست می‎دهند، فرآیندی که هوای اطراف را خنک می‎کند. به طور کلی، محققان تخمین می‎زنند که اعمال مدیریت جنگل دمای هوای محلی را در زمان تابستان تا حدود ۰٫۱ درجه‎ی سلسیوس گرم‌تر کرده است.
درخت‎های دارای میوه‎ی مخروطی می‎توانند به نسبت آن‎هایی که پهن برگ هستند کربن بیشتری را نگه دارند، ولی این تیم متوجه شد که برداشت چوب از جنگل‎های مدیریت شده این افزایش را تحت سایه‎ی خود قرار می‎دهد. برداشت چوب مقدار کربن جمع شده در درخت‎ها را کاهش می‎دهد و آن را در امتداد کف جنگل پخش می‎کند. این تیم به این قضیه پی برد که این کاهش به نسبت تجمع کربن در محصولات چوبی بیشتر است.
محققان حالا قصد این را دارند که بررسی کنند که آیا مدیریت جنگل در جای دیگر تاثیرات مشابهی را دارد یا نه. به گفته‎ی ویلیام استوارت، یک متخصص اقتصاد جنگل در دانشگاه کالیفرنیا در شهر برکلی، تاثیرات آب و هوایی در آمریکای شمالی یقینا متفاوت خواهد بود. او می‎گوید دلیل آن این است که “گونه‎هایی که شما در جنگل‎های مدیریت شده پیدا می‎کنید همان‎هایی هستند که شما در پارک‎های ملی پیدا می‎کنید (به صورت طبیعی رشد می‎کنند).”
بنجامین پولتر یک اکولوژیست جنگل در دانشگاه ایالت مونتانا در شهر بوزمان نیز می‎گوید که چون جنگل‎های اروپایی در حال مبارزه با تغییرات آب و هوایی نیستند به این معنی نیست که اعمال لازم برای مدیریت جنگل‎ها باید تغییر یابند. او می‎گوید تاثیر مدیریت جنگل بر روی آب و هوا به نسبت سوختن سوخت فسیلی اندک است، و جنگل‎های مدیریت شده مزایای مهم دیگری را برای اقتصاد و اکوسیستم‎های محلی به همراه می‎آورند.

درباره نویسنده

علیرضا نجفی پور

دیدگاه شما چیست