طبیعت

خطر نور مصنوعی شب برای حیات وحش

آلودگی نوری
نوشته شده توسط میراحمد حقی

نور مصنوعی باعث به هم خوردن روند زندگی روزمره حشرات و دیگر جانوران شده است. دانشمندان می گویند، والابی تامارهایی که در یک پایگاه نیروی دریایی زندگی می کنند ده برابر بیشتر از آنهایی که بر روی شاخه‌ها زندگی می کنند، در شب‌ها با نور مواجه می شوند.

مسایلی مانند مرگ ناگهانی، مسایل مادرانگی و عشوه‌گری حیوانات مسایلی هستند که نور مصنوعی شبانه باعث اخلال به هم خوردن روند طبیعی زندگی جانداران شده است.
بنا به گفته دانشمندان، نور خیابان باعث بهم ریختن روند زندگی و مرگ شب‌پره ها، این حشرات ِهوشیار شده است. هنگامی که آنها در حال لذت بردن از نور شب هستند احتمالا نخواهند توانست نزدیک شدن یک خفاش شکارچی را از روی به هم خوردن بال‌هایش شناسایی کنند و خود را از خطر مرگ نجات دهند.
همچنین در زیر نور شدشد مصنوعی، جنس ماده ِپروانه کاباج از انتشار فرمیون مخصوص فصل جفتگیری سر باز زده و تولید مثل به تعویق بیفتد. در عوض آنها ترکیبات پیچیده دیگری را منتشر می کنند که به جای اینکه پس زننده باشد، برای جنس نر، گمراه کننده است.
گاهی نیز چنانچه که جنس ماده هرمون‌سازی انجام دهد، زمان‌بندی آن برای موقعیت نامناسب خواهد بود. برای نمونه نور فراوان باعث به هم خوردن روند زندگی روزمره در حیواناتی مانند والابی‌های تامار شده است و آنها نمی‌توانند از روی شدت نور تغییرات فصلی را تشخیص دهند. پژوهشگران ثابت کردند بسیاری از والابیهایی که در یک پادگان نیروی دریایی در استرالیا زندگی می کنند، در بازه زمانی دیرتری نسبت به هم گونه‌های خود که در جنگل زندگی می‌کنند، جفت گیری کرده و بنابراین پس از زایمان، زمان کافی برای پرورش فرزندان خود ندارد. حتی والابی ماده باید در ادامه برای یافت غذا و نتیجتا آماده‌سازی شیر برای توله‌های تازه متولد شده نیز، به زحمت بیفتد چرا که در این زمان، دیگر پاییز شروع شده است و گیاهان خشک شده‌اند.
البته در نظر داشته باشیم که این چوب‌خط‌ها تنها ویژه جانداران خشکی است و ما باید تاثیر نور مصنوعی بر روی جانداران دریایی نیز در نظر بگیریم.
گوشه تصویر: بیشترین تولد نوزاد والابیهای تامار که در معرض نور مصنوعی قرار دارند، در فوریه رخ می دهد یعنی یک ماه پس از حالت معمولی. بدین ترتیب مادر در همراهی با توله‌ها در حالی که گیاهان خشک هستند برای تهیه غذا به زحمت خواهند افتاد.

درباره نویسنده

میراحمد حقی

دیدگاه شما چیست