طبیعت

کشف حیرت‌انگیز: لحظه‌ای که دایناسورها کباب شدند

انقراض دایناسورها
نوشته شده توسط آرش رئیس‌بهرامی

۶۶ میلیون سال پیش، زمانی که یک شهاب‌سنگ به کره زمین برخورد کرد، حدود ۷۵ درصد گیاهان و جانوران سیاره از بین رفتند. همه دایناسورها به‌جز آن‌هایی که منشأ پرندگان امروزی شدند نیز از بین رفتند. به‌هرحال برخلاف مرگ‌ومیر وسیع در آن زمان، هنوز بستری فسیلی که نشانگر انقراض در همان لحظه باشد کشف نشده بود. ولی در معدنی پشت یک روستا در نیوجرسی، نظریه‌ای در حال شکل گرفتن است که به کشف همین بستر اشاره می‌کند.
درحالی‌که محققان هنوز دلایل کافی ندارند و دنبال سرنخ‌های بهتری نیز هستند، حداقل اطلاعات قابل قبولی که موجود است، در مورد سن این بستر است که بسیار نزدیک به زمان وقوع برخورد شهاب‌سنگ و انقراض بسیاری از دایناسورهاست. دکتر کنت لاکووارا، دیرین‌شناسی که استخراج فسیل‌ها از معدن را سرپرستی می‌کند می‌گوید”ما هنوز نمی‌دانیم که این بستر تاریخش دقیقاً منطبق بر انقراض گروهی هست یا نه، ولی ما این فرضیه را با آزمایش‌هایی بر روی فسیل‌ها، رسوبات و شیمی محیط، آزمایش می‌کنیم” آن‌ها می‌توانند تاریخ این واقع را بسیار دقیق به دست آورند چراکه انقراض گروهی در آن دوران، همراه با لایه ‌نازکی از رسوبات سرشار از ایریدیوم که در شهاب‌سنگ‌ها پیدا می‌شود، همراه بوده است.

باستان شناسی

این معدن در مونتوا در مرکز نیوجرسی توسط یک کمپانی برای استخراج سنگ‌آهک، که هم برای کود و هم برای تصفیه آب استفاده می‌شود، نزدیک به یک قرن خریداری‌شده بود. ولی اکنون به خاطر رسوبات پر از فسیل که بیشترشان هم دریایی هستند شناخته می‌شود. در پایان دوران کرتاسه، زمانی که بسیاری از دایناسورها منقرض شدند، این منطقه یک ساحل استوایی دریایی بوده که محل زندگی ماهی‌ها، لاک‌پشت‌های دریایی، کروکدیل‌ها و حتی موسازورس ها بوده. در ولی درزمانی حدود ۶۶ میلیون سال پیش، بر اساس برخورد شهاب‌سنگ یا هر دلیل دیگری، بخش زیادی از گونه‌های آن از بین رفتند و تنها استخوان‌هایشان برای ما باقی ماند.
هم‌اکنون این معدن توسط دانشگاه روان، به مبلغ ۲ میلیون دلار خریداری‌شده است. دانشگاه الآن برای ادامه حفاری و پیدا کردن سن بستر و دلیل ایجاد این بستر، برنامه‌هایی دارد. اگر آن‌ها بتوانند تاریخ و علت را بررسی کرده و نظریه بالا را تائید کنند، این مکان به اولین بستر فسیلی متعلق به دوران به اواخر کرتاسه و انقراض گروهی مبدل می‌شود که باعث جلب‌توجه‌های بین‌المللی بسیار و البته نگاه جدیدی به پدیده‌های اتفاق افتاده در آن دوران می‌شود.
درواقع، دانشگاه روان برنامه دارد که این محل را به یک مرکز تخصصی تبدیل کند، با موزه اختصاصی و امکاناتی که نسل بعد را نه‌فقط به دیرین‌شناسی، بلکه به‌صورت کلی به علم مشتاق کند.

درباره نویسنده

آرش رئیس‌بهرامی

دیدگاه شما چیست