پزشکی و سلامت

افزایش امید به زندگی تا سال ۲۰۳۰

نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

به تازگی پژوهشی در امپریال کالج لندن منتشر شده که نشان می‌دهد میانگین امید به زندگی در بسیاری از کشورها تا سال ۲۰۲۰ افزایش خواهد یافت.   بر اساس این مطالعه میانگین امید به زندگی در کشوری مانند در کره جنوبی حتی از مرز ۹۰ سال نیز فراتر می‌رود. امید به زندگی، یک شاخص آماری است که نشان می‌دهد میانگین طول زندگی در یک جامعه به چه میزان است و یا به عبارت دیگر هر فرد از آن جامعه چند سال می‌تواند توقع زندگی داشته باشد. هر چه شاخص‌های بهداشتی و همچنین درمانی بهبود یابد، امید به زندگی افزایش خواهد یافت و از این‌رو این شاخص به نوعی یکی از شاخص‌های سنجش پیشرفت و واپس ماندگی کشورها نیز هست.

در پژوهشی که پژوهشگران امپریال کالج لندن با همکاری سازمان جهانی بهداشت انجام داده‌اند، داده‌های بلندمدت مربوط به میزان مرگ‌ومیر و پایداری زندگی برای پیش‌بینی روند تغییر میزان امید به زندگی در ۳۵ کشور صنعتی تا سال ۲۰۳۰ بررسی شده‌ است. کشورهای موردبررسی کشورهای پردرآمدی مانند آمریکا، انگلیس، آلمان، استرالیا و اقتصادهای رو به رشدی مانند هلند، مکزیک و جمهوری چک هستند. بر اساس این پژوهش، امید به زندگی در این کشورها تا سال ۲۰۳۰ افزایش خواهد داشت و بیشترین میزان امید به زندگی نیز از آن شهروندان کره جنوبی و تا حد ۹۰/۸ سال مورد انتظار است. پروفسور مجید عزتی Majid Ezzati سرپرست تیم پژوهشی می‌گوید زمانی دانشمندان تصور می‌کردند امید به زندگی بالای ۹۰ سال غیرممکن است. «مکرراً می‌شنیدیم که پیشرفت‌های مربوط به بقای انسان رو به پایان است. بسیاری تصور می‌کردند ۹۰ سال سقف میزان امید به زندگی است ولی این پژوهش نشان می‌دهد امید به زندگی از ۹۰ سال هم فراتر خواهد رفت.» افزایش بی‌سابقه میزان امید به زندگی در کره جنوبی می‌تواند علل گوناگونی داشته باشد از جمله تغذبه خوب و با کیفیت در کودکی، پایین بودن فشارخون، کاهش مصرف دخانیات، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و رشد علوم و فناوری‌های حوزه پزشکی.  پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ بالاترین میزان امید به زندگی در اروپا از آن زنان فرانسوی (۸۸/۶ سال) و مردان سوئیسی (۸۴ سال) باشد.

بر پایه پژوهش تیم مجید عزتی شاید پایین‌ترین میزان امید به زندگی در سال ۲۰۳۰ در میان کشورهای پردرآمد برای آمریکا باشد. امید به زندگی مردان و زنان آمریکایی (۷۹/۵ سال و ۸۳/۳ سال) تا سال ۲۰۳۰ همانند امید به زندگی در کشورهای با درآمد میانگین مانند کرواسی و مکزیک است. به باور پژوهشگران، علت این امر چند عامل می‌تواند باشد از جمله عدم وجود مراقبت‌های بهداشتی سراسری، مرگ‌ومیر بالای کودکان و مادران، میزان قتل و کشتار و چاقی در کشورهای پردرآمد. مجید عزتی معتقد است: «مردان بیشتر روش زندگی ناسالم‌تر و ازاین‌روی زندگی کوتاه‌تری دارند. آن‌ها بیشتر از زن‌ها سیگار می‌کشند و مشروبات الکلی مصرف می‌کنند، قربانی بیشتر تصادفات جاده‌ای و قتل‌ها نیز مردها هستند.» امید به زندگی با اندازه‌گیری سن شهروندان یک کشور در هنگام مرگ برآورد می‌شود. برای نمونه اگر مرگ‌ومیر نوزادان در کشوری بالا باشد، میانگین امید به زندگی روی­ هم ­رفته کشور کاهش پیدا می‌کند. این تیم روشی نوین برای پیش‌بینی طول زندگی ابداع کردند که همانند روش پیش‌بینی آب‌وهوا و دربرگیرنده الگوهای گوناگون برای پیش‌بینی امید به زندگی است. به گفته عزتی این برآیندها نشان‌گر از آن است که باید به نیازهای مردم در آستانه پیری بیشتر توجه کنیم. «افزایش زندگی انسان‌ها حاکی از آن است که باید به تقویت سامانه‌های تندرستی و اجتماعی برای پشتیبانی از سالمندان فکر کنیم.»

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست