پزشکی و سلامت

کشف دلیل دیگری برای ناشنوایی پنهان

نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

پزشکان و پژوهشگران برای یافتن راه حلی برای درمان هر بیماری پیش از هر چیز باید دلیل بروز آن بیماری را پبدا کنند. بدون یافتن علت بیماری، به سختی می توان راهی برای درمان آن پیدا کرد. یکی از این بیماری ها ناشنوایی پنهان است که بیماران بسیاری را در سراسر جهان با خود درگیر کرده است. برخی از بیماران گزارش می‌کنند که در محیط‌های شلوغ  قادر به شنیدن صدای اطرافیان نیستند. جالب اینجاست که با مراجعه به پزشک شنوایی آن‌ها بی‌عیب تشخیص داده می‌شود، به عبارت دیگر ، گوش این افراد با وجود شکایت از مشکلات شنوایی، ظاهرا هیچ مشکلی ندارد. این همان چیزی است که ناشنوایی پنهان نامیده می شود. با گذشت شش سال از کشف این بیماری، دانشمندان گام‌های باارزشی در دریافت ماهیت مشکل ناشنوایی پنهان و علل آن برداشته‌اند. پژوهشگران دانشگاه میشیگان در چارچوب یک پژوهش که در نیچر منتشر شده یکی از علل غیرمنتظره این ناهنجاری شنوایی را گزارش دادند که گامی به‌سوی کشف راه‌های درمان آن است.
دکتر گابریل گورفاس Gabriel Corfas مدیر بنیاد پژوهش‌های شنوایی کرسگ Kresge در دانشکده پزشکی میشیگان می‌گوید: «اگر مردم به دلایل گوناگون دچار مشکل ناشنوایی پنهان باشند، تشخیص درست این بیماری دارای اهمیت بسیار است.» پیشتر کشف شده بود که زمانی که مردم برای مدتی در برابر صداهای بلند باشند، سیناپس‌هایی که در گوش میانی، یاخته‌های مو را به نورون‌ها متصل می‌کنند از میان می‌روند و از میان رفتن این سیناپس‌ها منجر به بروز ناشنوایی پنهان می‌شود. نورون‌ها، مهم ترین یاخته‌های عصبی هستند. این یاخته‌ها وظیفه انتقال داده‌های عصبی را بر دوش دارند. بیشتر نورون‌ها از راه برجستگی‌هایی بنام دارینه Dendrite داده‌ها را دریافت کرده و از راه برجستگی‌های دیگری بنام آسه داده‌ها را به یاخته منتقل می‌کنند. یاخته‌های عصبی را دو دسته یاخته که از دید ساختاری کاملاً ناهمسان هستند تشکیل می‌دهند که عبارت‌اند از یاخته‌های انگیزش پذیر یا نورون که مسئول انتقال پیام‌ها هستند و یاخته‌های انگیزش ناپذیر یا یاخته‌های شوان Schwann . پژوهشگران دانشگاه میشیگان با آزمایش بر روی موش‌ها دریافتند وقفه در کار یاخته‌های شوان که میلین (چربی روکش عصب) و در گوش آکسون­های عصبی ایجاد می‌کنند، منجر به ناشنوایی پنهان می‌شود. این بدان معناست که ناشنوایی پنهان می‌تواند سبب بروز مشکلات شنوایی در ناهنجاری‌های روکش میلین شود، مانند سندرم گیلان باره Guillain-Barré  که ویروس زیکا عامل بروز آن است.
آکسون یا آسه رشته بلند و باریکی است که از یاخته عصبی یا نورون، برآمده است و پیام‌های الکتریکی را از جسم یاخته‌ای نورون به بیرون راهنمایی می‌کند. هر نورون تنها یک آکسون و چندین دارینه دارد. روکش میلین یک لایه لیپوپروتئینی است که بر روی آکسون‌های بلند، تشکیل می‌شود. پژوهشگران از ابزارهای ژنتیکی برای القای از میان رفتن میلین در عصب شنوایی موش، بر پایه الگوی بیماری گیلان باره استفاده کردند. باوجودآن که میلین ظرف چند هفته بازسازی شد، موش‌ها دچار نارسایی ناشنوایی پنهان شدند. حتی پس از بازسازی میلین، آسیب وارده به ساختار عصب باقی ماند. در اتاق آرام شنوایی‌سنجی تنها چند سیناپس برای تشخیص صدا کفایت می‌کند. ولی در محیط‌های شلوغ، باید برخی سیناپس‌های گوش فعال شوند. اگر از آغاز سیناپسی وجود نداشته باشد، دریافت صدا یا واژه‌های پیرامون دشوار می‌شود. به گفته کورفاس، این همان مشکل ناشنوایی پنهان است. علت تازه کشف‌شده (مشکل یاخته‌های شوان) در کسانی رخ می‌دهد که براثر سروصدای بسیار دچار مشکل ناشنوایی پنهان شده‌اند. به گفته کورفاس، «هر دو چهره ناشنوایی پنهان، قرار گرفتن در برابر سروصدا و از میان رفتن میلین، شاید هم‌زمان در یک فرد رخ دهد.» در حال حاضر بیماری ناشنوایی پنهان درمان ندارد ولی با درک بهتر این مشکل، کشف دارو برای درمان آن آسان‌تر می‌شود.

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست