آخرین اخبار

یادداشت: اختلافات دولتی در دانشگاه اصفهان قربانی از بخش خصوصی می گیرد

نوشته شده توسط تیم تحریریه علمنا

یادداشتی از: امیر محمود زاده، رییس پژوهشگاه شاخص پژوه

۳۸ سال از انقلاب پربرکت جمهوری اسلامی ایران می گذرد و در این نزدیک به ۴ دهه ثمرات این انقلاب در عرصه های مختلف ظهور وبروزی چشمگیر داشته که در برخی از زمینه ها چشم های جهانیان به این پیشرفت ها خیره مانده و سر تعظیم به توانمندی های جوانان ایران اسلامی فرود آورده اند رسته هایی مانند نانو ، انرژی هسته ای ، سلول های بنیادی و … از نمونه های پیشرفت این مرز و بوم به همت جوانان نسل انقلاب می باشد که این نشان دهنده توانمندی های این جوانان و نیاز بیش از پیش اعتماد دولتمردان به این دسته افراد را گوشزد می کند . بر همین اساس رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی) در دهه اخیر بیشترین تاکید را بر گسترش حوزه های علم و پژوهش تاکید داشتند و حمایت از این بخش را تضمین استقلال و سرافرازی ملت ایران در تمام عرصه ها دانسته اند و در سند ابلاغی علم فناوری در بند ۷-۵ آن به صراحت به ورود بخش خصوصی در عرصه های علم و فناوری و پژوهش های کاربردی تاکید داشتند . بر همین اساس پژوهشگاه شاخص پژوه با اولویت قراردادن کارآفرینی برای نخبگان ، تجاری سازی علم و فناوری ، انجام پژوهش های کاربردی و تولید علم نافع با همت جوانانی پرشور و نخبه و اساتیدی برتر و نام آور از سال ۱۳۹۱ حرکتی شتابدار را با سرمایه گذاری بخش خصوصی بدون حتی یک ریال بودجه و کمک دولتی در قالب یک قرارداد سرمایه گذاری در دانشگاه اصفهان در پیش گرفت و موفق شد با ساختاری منجسم و مدیریتی جهادی از همان ابتدای فعالیت افتخارات ملی و بین المللی فراوانی را کسب کند که از جمله آنها می توان به موارد ذیل اشاره نمود :
– اولین پژوهشگاه خصوصی ایران
– برترین پژوهشگاه کشور در زمینه دکتری پژوهش محور در سال ۱۳۹۲
– پژوهشگاه خلاق و کارآفرین کشور در روز ملی مهندس سال ۱۳۹۳
– برنده مدال طلا جایزه اختراعات اروپا در سال ۲۰۱۵
– پژوهشگاه برتر ایران در زمینه تجاری سازی و تولید ثروت از علم و کارآفرینی از دید آمار وزارت علوم تحقیقات و فناوری در سال ۱۳۹۴
– عضو ناظر و تنها عضو ایرانی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد UNEP
– عضو بنیاد توسعه مدیریت اروپا EFMD
– عضو فدراسیون جهانی آینده پژوهی WFSF
– عضویت در سازمان جهانی کاهش مدیریت ریسک یکپارچه IRDR
– دارای بیش از ۱۰ اختراع و نوآوری در زمینه های مختلف
– دارای بیش از ۱۵۰ مقاله علمی و کاربردی در نشریات معتبر جهانی
– کارآفرینی برای بیش از ۱۰۰ نخبه و استعداد درخشان کشور در قالب رصدخانه علم و فناوری ، انجمن آمایش سرزمین ایران ، شرکت های اقماری تحقیقاتی ، تجاری و آموزشی در شهرهای تهران ، اصفهان ، کیش و مشهد
– کارآفرینی برای بیش از ۵۰ نفر از فارغ التحصیلان مقطع دکتری در زمیینه های تحقیقاتی و نوآوری و تدریس در پژوهشگاه به عنوان عضو هیئت علمی
– عقد قرارداد های همکاری در قالب های تجاری ، علمی ، تحقیقاتی با بیش از ۳۰ دانشگاه و شرکت معتبر جهانی و بین المللی
– چاپ بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب متعلق به اساتید و نخبگان کشور در تیراژ بیش از ۵۰۰٫۰۰۰ جلد و توزیع در سراسر کشور
– راه اندازی مرکز مشاوره کارآفرینی و کسب و کار با مجوز وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی
– راه اندازی موسسه فرهنگی با مجوز وزارت ارشاد
– اخذ مجوز نشریات تخصصی کارآفرینی و آینده پژوهی از وزارت فرهنگ . ارشاد اسلامی
– برگزاری بیش از ۱۰۰ کارگاه و همایش ملی و بین المللی در زمینه های بهبود فضای کسب و کار ، کارآفرینی ، خلاقیت
– تجاری سازی بیش از ۵ تحقیق و راه اندازی خطوط تولید و ایجاد کارآفرینی در زمینه های تولیدی
اما پس از تغییرات مدیریتی در ساختار دانشگاه اصفهان و حضور رئیس جدید آن دانشگاه این مجموعه خصوصی دچار معضلات فراوانی شد مجموعه ای که کمتر از یک سال قبلش از وزارت علوم به عنوان برترین پژوهشگاه کشور در زمینه دکتری پژوهش محور از آن تقدیر شده بود در بین چرخ دنده های اختلافات سیاسی مدیران قبلی و فعلی دانشگاه اصفهان گوشت قربانی شد از ایجاد حاشیه های دانشجوئی و آموزشی گرفته تا ممانعت از حق پژوهشگاه در محل دانشگاه اصفهان علیرغم قرارداد های قانونی پژوهشگاه با دانشگاه اصفهان و عمل به تعهدات توسط پژوهشگاه در قالب ساخت دو دانشکده برای دانشگاه اصفهان با هزینه پژوهشگاه و اهدا آنها به دانشگاه اصفهان و ساخت دو دانشکده به منظور استقرار پژوهشگاه در زمین دانشگاه اصفهان در قالب یک قرارداد اجاره سی ساله و طفره رفتن دانشگاه اصفهان از تعهدات خویش و به اذعان رئیس قبلی دانشگاه دست بردن در مصوبه هیئت امنا با موضوع قانونی بودن قراردادهای دانشگاه و پزوهشگاه ، و ده ها مورد دیگر از بد اخلاقی های علمی ، اجتماعی و اقتصادی متوجه این پژوهشگاه شد . مجموعه ای که فهرست خدمات آموزشی و پژوهشی آن به اذعان موافق و مخالف در دهه اخیر ایران در حوزه پژوهشی و علمی بخش خصوصی واقعی بدون هیچ وابستگی سازمانی و مالی به دولت بی نظیر بوده است ، مجموعه ای که با توان و سرمایه جوانان ایرانی و تجربه اساتید کشور موفق شده بیش از ۲۳۰ تفاهم نامه علمی با شرکتها و سازمانها و ارگانهای داخلی تفاهم نامه همکاری علمی منعقد نماید ، بیش از ۲۰۰ کارگاه آموزشی رایگان برای ارتقا سطح علمی دانشجویان سراسر کشور برگزار و با بیش از ۲۰ دانشگاه معتبر بین المللی از سراسر جهان قرارداد همکاری منعقد نموده و میزبان برترین اساتید بین المللی و داخلی با هدف ارائه اخرین دستاوردها به پژوهشگران به ایران بوده است و تحقیقات متعددی را به مرحله تجاری سازی رسانده و کارآفرینی مولد و پایدار در دوران رکود اقتصادی ایجاد نموده است ، در این کشاکش بداخلاقی ها در حال تلف شدن است و به ناحق مورد هجمه از ابعاد مختلف شده است. مدیران و تصمیم گیران دولتی متاسفانه در غباری از غرض ورزی های شخصی ، جناحی و گروهی هر روز تیرهای زهرآگین بر پیکره این بخش خصوصی وارد می کنند و نابودی شاید اولین بخش خصوصی واقعی پژوهشی ایران را در رسانه ها جزو افتخارات خود اعلام می کنند و با تفاخر اعلام می کنند که برای نابودی این بخش خصوصی همت والا به کاربرده اند . این سوال در ذهن پیش می آید این افتخار آفرینان در نابودی بخش خصوصی پژوهشی کدامین هدف غائی را برای خود در نظر گرفته اند؟ برای اجتماع و جوانان تشنه شغل کشور بدون تکیه بر منصب و مسندشان چه تعداد کارآفرینی کرده اند؟ نوآوری و خلاقیتشان به غیر از نابودی دیگران در کجا بروز و ظهور پیدا کرده است ؟ این سوال ها و ده ها سوال دیگر در حال حاضر دغدغه ذهن افرادی است که این حق کشی را در عرصه پژوهشی کشور می بینند و با خود می اندیشند بر فرض محال که تمام ادعاهای شما درست باشد با نابودی یک مجموعه شکل گرفته در بستر علم و پژوهش با خدمات شایان ملی و بین المللی و بیکاری بیش از ۷۰ نخبه و هیئت علمی چه عایدی حاصل کشور و نظام علمی و پزوهشی آن می شود؟ متاسفانه این پژوهشگاه می تواند در صورت ادامه این روند برخوردها به نماد بی اعتمادی بخش خصوصی به بخش دولتی در حوزه های سرمایه گذاری پژوهشی و علمی تبدیل شود زیرا وقتی سایر بخش می بینند که به راحتی با تعویض یک رئیس دانشگاه کلیه قراردادهای امضا شده رئیس قبلی بی اعتبار می شود مصوبات هیئت امنا دستکاری می شود و حاصل این توافقات را به سادگی و راحتی ادعای غصب شدن دارند و بخش خصوصی را انچنان از کلیه جهات تحت فشار قرار می دهند و حاشیه سازی های متعدد با توان دولتی خود ایجاد می کنند که راضی به غصب شدن شود به این جنس سرمایه گذاری علیرغم نیاز کشور تن نمی دهند . با این روند ، دیگر چرا بیکاری نخبگان ، انباشت پول ها در بانک و سودخواری ، خروج نخبگان از کشور، عدم رغبت سرمایه گذاری در پژوهش برای ما موضوعی بعید باشد بلکه باید به یک امری طبیعی و عادی تبدیل شود چون فرزندان ناخلف این بداخلاقی ها بیکاری ، رکود اقتصادی و علمی ، فرار سرمایه ، بی اعتمادی به بخش دولتی ، خروج نخبگان از کشور ، بی اعتمادی به اسناد بالادستی ابلاغی در کشور است که این فرزندان ناخلف ریشه های استقلال و عزت کشور را در آینده هدف قرار می دهند . با این اوصاف لازم است با تفکری بیشتر به آینده این حرکات و اقدامات نگاه بیندازیم و عوارض این حرکات در ابعادی وسیعتر بررسی شده و منافع ملی را بر منافع شخصی و جناحی در اولویت قرارداده شود .

درباره نویسنده

تیم تحریریه علمنا

دیدگاه شما چیست