اخبار اخبار ایران و جهان مقالات

زنبورها به گونه‌های مجزا تبدیل می‌شوند

نوشته شده توسط آرش رئیس‌بهرامی

ما معمولاً فکر می‌کنیم تکامل فرایندی است که بسیار آرام پیش می‌رود و میلیون‌ها سال طول می‌کشد تا انجام شود و فقط در فسیل‌ها قابل‌ردیابی است.
ولی تکامل تدریجی است، به همراه گونه‌هایی که به‌صورت مداوم در برابر تغییرات اطراف، چه دگرگونی در محیط ‌زیست و چه دگرگونی در گونه‌هایی که با آن‌ها در ارتباط هستند، تغییر می‌کنند.
نکته اخیر، که گونه‌ها در پاسخ به گونه‌های مرتبط به خودشان تکامل پیدا می‌کنند، یک مفهوم اساسی در تنوع زیستی است ولی برای اثبات کردنش کار سختی در پیش است.
در هر صورت یک بررسی جدید این کار را انجام داده است.
محققان دانشگاه رایس نشان داده‌اند که چگونه می‌شود که یک‌گونه از مگس میوه به دو گونه مجزا که از غذاهای مختلف تغذیه می‌کنند، تکامل پیدا کند. سه گونه از زنبور که انگل مگس میوه هستند هم در این حالت از هم جدا می‌شوند و به شش گونه مجزا تبدیل می‌شوند.
این نکته نشان می‌دهد که زیستگاه می‌تواند بسیار پیچیده‌تر شود که به‌تبع آن تعداد گونه‌ها افزایش میابد، این‌یک حالت بازخورد را نشان می‌دهد که باعث گونه‌های بیشتر در حال تکامل می‌شود.
اسکات اگن همکار نویسنده مقاله‌ای که در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شد در توضیحی می‌گوید “تحقیق ما به یکی از اصلی‌ترین سؤالات زیست‌شناسی جواب می‌دهد: شکل‌های جدید و مختلف حیات چونِ به وجود میایند؟” “کار جدید ما نگاهی نزدیک‌تر به فرایندی از تکامل به نام “پی‌درپی زایی” است. پی‌درپی زایی اشاره می‌کند که سازگاری و تغییرات یک‌گونه امری مستقل نیست. خصوصیت‌های گونه جدید می‌تواند یک کنام جدید به وجود آورد که به‌نوبه خود می‌تواند بر روی دیگرگونه‌ها اثر بگذارد و این فرصتی است که می‌تواند گونه‌های جدیدتری به وجود بیاید”

اسکات اگن - Scott Egan

اسکات اگن

گونه اصلی مگس میوه در این بحث گونه Rhagoletis pomonella است که بومی آمریکاست و معمولاً تخم‌هایش را بر روی زالزالک‌های آمریکای شمالی می‌گذارد. ولی در سال ۱۸۵۰ بعضی از مگس‌ها تخم‌هایشان را بر روی میوه‌های سیب گذاشتند.
به خاطر تفاوت بین چرخه‌های میوه دهی بین زالزالک و سیب و اینکه بعضی گروه‌های مگس سیب را به زالزالک ترجیح دادند جمعیت‌های مگس در هر ناحیه به‌صورت جنسی از هم جدا شدند، به سمت گونه‌زایی و ایجاد دو گونه مختلف گام برداشتند.
با توجه به این، محققان بر روی زنبورهای انگل که مگس‌ها را توسط لاروشان بیمار می‌کنند تمرکز کردند. آن‌ها دریافتند که هرگونه زنبور به دو گونه مجزا تمایز پیدا می‌کنند، نه‌فقط به‌صورت رفتاری بلکه به‌صورت ژنتیکی و فیزیولوژیک هم با میزبان تغییریافته خودسازگار شدند. این یافته‌ها از گونه‌زایی تدریجی می‌تواند به زیست شناسان تکاملی کمک کند که چرا حشرات به‌عنوان یک گروه در مقایسه با گروه دیگری مثل پستانداران این‌قدر گسترده و بزرگ هستند.

درباره نویسنده

آرش رئیس‌بهرامی

دیدگاه شما چیست