اخبار اخبار ایران و جهان

خویشاوندی بین دایناسورها و پرندگان نزدیک تر شد

نوشته شده توسط آرش رئیس‌بهرامی

دم و پوست پوشیده از پر در ارنیتومایموس ها خویشاوندی بین دایناسورها و پرندگان را نزدیک‌تر کرد.
دانشجویان مقطع لیسانس دانشگاه دیرین‌شناسی آلبرتا یک فسیل ارنیتومایموس با پرهای حفظ‌ شده روی دم و پوست پیدا کردند. این کشف تکامل همگرا را بین این دایناسورها و شترمرغ‌ها و ایمو‌ها به خاطر تنظیم دما روشن کرد و همین‌طور خویشاوندی بین دایناسورها و پرندگان امروزی را بیشتر تائید و نزدیک‌تر کرد.
آرون ون در ریست می‌گوید ” اکنون ما میدانیم پرهای زینتی روی دم چه شکلی هستند، و آن‌ها روی ران پا هم بودند، از اواسط ران پا به پایین هم پوست بدون پر و لخت است” .
این اولین بار است که این‌چنین فرم محافظت‌شده‌ای از پوست که از ران پا تا شکم امتداد پیدا می‌کند گزارش‌شده است، چیزی که قبل از آن فقط در دایناسورهای پرنده دیده‌شده بود.
“شترمرغ‌ها هم از بخش بدون پر پوست خود برای تنظیم دما استفاده می‌کنند. به دلیل شباهت بسیار زیاد پرهای زینتی این‌گونه با پرهای شترمرغ می‌توانیم بگوییم ارنیتومایموس ها هم همین کار را انجام می‌داند، از بخش‌های پردار بدن خود برای تنظیم دما استفاده می‌کردند. این کاملاً شبیه یک شترمرغ است.”
درواقع، این گروه از جانوران -منظور ارنیتومایموس هاست- معمولاً به‌صورت “شترمرغ شکل‌ها” معرفی می‌شوند.
با اینکه پرهای حفظ‌شده به مقدار بسیار زیادی براثر رسوب‌گذاری تخریب‌شده‌اند، بررسی با میکروسکوپ الکترونی نشان‌دهنده ساختار سه‌بعدی کراتین موجود در پدر دم و بدن است. ون در ویست این کشف اولیه را در سال اول حضورش در دوره لیسانس انجام داد با سرپرستی فیلیپ کوری، سرپرست دیرین شناسان کانادا.
این‌گونه جدید – تنها گونه پردار از سه گونه کشف‌شده در ارنیتومایموس ها- بسیاری از مسائل سازگاری‌های تکاملی جانوران را در محیط‌های مختلف روشن می‌کند.
“ما در حال گرفتن اطلاعات جدیدتر هستیم تا بفهمیم این جانوران چگونه بودند، چگونه دمای بدنشان را تنظیم می‌کردند و جایگاه تکاملی پر چگونه بوده است.”
ون در ویست همین‌طور اشاره کرد که یافته‌های جدید نشان می‌دهد که چگونه حیوانات با مسیرهای جدید پیش رویشان سازگار شدند تا برای آینده بتوانیم پیش‌بینی کنیم که چگونه آن‌ها از دست تغییرات محیط زیستی زنده می‌مانند.
الکس ولف نویسنده دوم مقاله دراین‌باره می‌گوید “این‌گونه خویشاوندی بین دایناسورها و پرندگان را به‌ویژه با توجه به تروپود ها بیشتر مشخص می‌کند”. “بسیاری از فاکتور‌های ریخت شناسی در این فسیل‌ها مثل ساختار شیمیایی پرها در مقایسه با پرندگان امروزی غیرقابل‌تمایزند”
این کشف همچنین آینده جستجو حفاری برای فسیل را تغییر می‌دهد همان گونه که ون در ویست توضیح می‌دهد “اگر ما پروسه پشت حفظ‌شدگی پرها در این‌گونه را بهتر بفهمیم می‌توانیم بهتر پیش‌بینی کنیم که فسیل‌های مورد انتظارمان دارای پر یا پوست حفظ‌شده هستند یا خیر.”

+ شرح تصویر این مطلب: تصویری از اورنیتومایموس (Ornithomimus) بر اساس یافته جدید، تصویرگر: جولیوس چُتُنای (Julius Csotonyi)

درباره نویسنده

آرش رئیس‌بهرامی

دیدگاه شما چیست