علوم پایه

نوبل، سکویی برای تقدیر

نوشته شده توسط مسعود محمدی

معتبرترین جایزه علمی جهان که امسال صد و ششمین دوره برگزاری اش را می گذراند، روز گذشته با اهدای جایزه پزشکی خود به سه دانشمند که در مقابله با بیماری های انگلی دست آوردهای بزرگی را به ثمر نشاندند، دوباره هیجان را بین اصحاب علم و دانشمندان بازگرداند.
این سنت دیرینه که هرگز افرادی که کاندید دریافت این جایزه هم می شوند، از نام خود اطلاعی ندارند باعث شده تا هیجان آن بیش از پیش باشد؛ در میان جوایز علمی نوبل ( به غیر از صلح ) همه دست آوردهای دانشمندانی که این جایزه را از آن خود می کنند ستودنی است. همه آنها افرادی هستند که یا جان میلیون ها انسان را حفظ کرده اند یا زندگی را برای نسل بشر آسوده تر؛ نوبل دریچه ای برای پاسداشت انسانهایی است که ماورای سایر دانشمندان فکر می کنند و سعی کرده اند که به ۱۰۰ راضی نباشند و فراتر از آن را ببینند.

تو یویواوموراکمپبل

“یویو تو” چینی، “ساتوشی اومورا” ی ژاپنی و “ویلیام سی کمپل” ایرلندی هم که دیروز به خاطر ابداعاتشان جایزه نوبل پزشکی را از آن خود کردند؛ جان میلیون ها انسان را از خطر مرگ حتمی نجات دادند.

خانم تو حتی به خاطر یکی از تحقیقاتش مجبور به ترک فرزند خود برای مدت طولانی در این راه شده بود؛ او می گوید : مسؤولیت یک دانشمند است که به مبارزه برای مراقبت از سلامت تمام انسان‌ها ادامه دهد. کاری که من انجام دادم، چیزی بود که در عوض فرصت تحصیلی که توسط کشورم برای من مهیا شده بود، باید انجام می‌شد.

نکته ای که در جمله خانم تو بسیار خودنمایی می کند، نوع نگاه او به فرصت تحصیلی است که هم باعث پیشرفت وی، کشورش و در نهایت جهانی که در آن زندگی می کند شده است.

باید دقت کرد که جایزه نوبل به مانند برخی جوایز یک سکوی پرتاب نیست، بلکه سکویی برای تقدیر است.

 

درباره نویسنده

مسعود محمدی

دیدگاه شما چیست