آخرین اخبار

راز شیار انگشتان

نوشته شده توسط پوریا صادقلو

اثر انگشت در واقع طرح های ثابتی است که در نوک انگشتان ما وجود دارد . شکل اثرانگشت هر شخص مخصوص خود اوست و نمی توان افرادی را یافت که آثار انگشت یکسانی داشته باشند. حتی دو قلوهای همسان هم اثر انگشتشان با هم فرق دارد. بنابراین اثر انگشت هر کسی امضای طبیعی اوست که هیچ کس نمی تواند آن را جعل کند.
وقتی انگشت کسی روی اشیاء قرار می گیرد، جای انگشتش روی آن می ماند. آنگاه با دستگاه های مخصوصی می توان آن اثر انگشت را، رنگی و قابل دیدن کرد تا بتوانیم بفهمیم این اثر انگشت کیست.در اداره های پلیس از اثر انگشت، برای پیدا کردن مجرمین استفاده می شود. پلیس با انگشت نگاری می تواند صاحب اثر انگشت را پیدا کند.
همه ی ما وقتی بخواهیم رای بدهیم، گواهینامه راهنمایی و رانندگی بگیریم، از مرز کشور عبور کنیم و … باید اثر انگشت به جا بگذاریم. این اثر انگشت در بایگانی های کشور محفوظ می ماند و در مواقع لزوم مورد استفاده قرار می گیرد. با کمک همین اثر انگشتها می توان یک شخص را از بین میلیونها انسان شناسایی کرد.

حال به راستی چرا انگشتان ما دارای چنین شیارها و برآمدگی های ظریف است؟
بیش از صد سال پیش دانشمندان عقیده داشتند که علت داشتن چنین شیارهایی این است که بتوانیم اشیاء را به راحتی برداریم؛ بعدها دانشمندان به این نتیجه رسیدند که این شیارها با افزایش اصطکاک میان پوست و شیء ، اثری در گرفتن اشیاء ندارند. در واقع شیارهای نوک انگشتان اصطکاک را کاهش می دهند و به ما این توانایی را می دهد تا اشیاء نرم را در دست بگیریم.

شیارها و برآمدگی ها یا همان آثار انگشتان چگونه شکل می گیرند؟
اثر انگشتان به علت وجود شیارها و برآمدگی های ظریفی است که در نوک انگشتان وجود دارد. زمانی که ما در رحم مادر در حال رشد هستیم تا هفت ماهگی این شیارها شکل گرفته و کامل می شوند.عوامل بسیاری بر شکل این شیارها و نظم آنها اثر می گذارد.
به عنوان مثال ، ژن ها هستند؛ همان گونه که ژن ها بر شکل کف دست، انگشتان، شست  و پاها وانگشتان پا اثر می گذارد، بر شکل این شیارها هم تأثیر دارند.
طرح شیارها وبرآمدگی ها منحصر به فرد است؛ و این به خاطر وجود عوامل دیگری در کنار ژنوم انسان است. مکان جنین در رحم، جریان مایع آمنیوتیک، طول بند ناف … همه عواملی هستند که در شکل گیری منحصر به فرد شیارها اثرگذارند. آثار انگشتان از الگوهای کمانی ، حفره ها، گردش ها تشکیل می شود. این اشکال در لایه ی درونی اپیدرم ایجاد می شود که به  لایه ی بازال پوست معروف است. این لایه میان لایه ی خارجی و سخت پوست(که در زیر قرار دارد) است و به غشای میانی پوست معروف است. سلول های بازال دائماً در حال تقسیم سلولی هستند تا پوست جدیدی بسازند و سپس به سمت لایه ی بالایی فشار می آورند. سلول های جدید جایگزین سلول های قدیمی می شوند که می میرند و به شکل پوسته هایی از پوست جدا می شوند. لایه ی بازال در مرحله ی جنینی سریع تر از لایه ی بیرونی و میانی پوست رشد می کنند. رشدی به این سرعت و متفاوت از سایر لایه ها باعث می شود لایه ی بازال چین بخورد، و تاه شود و الگوهای بسیاری را شکل دهد. از آن جا که اشکال این چین خوردگی ها در سطح سلول های بازال رخ می دهد، آسیبی به لایه ی سطحی پوست وارد نشده و شیارها و برآمدگی ها بدون تغییر می مانند.

درباره نویسنده

پوریا صادقلو

دیدگاه شما چیست